Wybrzuszenie żołądka: objawy i leczenie

Wiele osób słyszało o chorobach takich jak zapalenie żołądka i zapalenie dwunastnicy, ale nie każdy wie, co to za brzuch. Ogólnie nazwa ta nie jest całkowicie poprawna, ponieważ bulbit jest formą zapalenia dwunastnicy. Jest to zapalenie bańki dwunastniczej (wrzód dwunastnicy), w którym żołądek otwiera się bezpośrednio.

Zapalenie błony śluzowej żołądka i nabłonek są często wzajemnie powiązanymi procesami i mają podobne objawy, dlatego też używają takiego terminu jak pęcherzyk żołądka.

Gatunki Bulbit

Istnieje kilka rodzajów choroby. Z natury przepływu bulbit może przybrać formę ostrą i przewlekłą. W zależności od długości występuje ogniskowe i rozproszone zapalenie bańki, która wpływa na całą błonę śluzową formacji anatomicznej.

Zgodnie z danymi gastroduodenoskopii i badania histologicznego, bulbit może być:

  • erozyjne i wrzodziejące
  • katar
  • pęcherzykowy.

Częściej spotykany jest nieżytowy bród żołądka, który zwykle przebiega w ostrej postaci i przy odpowiednim leczeniu kończy się korzystnie. W tym typie choroby występuje niewielki obrzęk błony śluzowej, przekrwienie i podrażnienie, a dużo śluzu zawartego jest w świetle żarówki. W trakcie erozyjnej i wrzodziejącej zastawki pojawia się pojedyncze lub wielokrotne nadżerki i owrzodzenia na wewnętrznej ścianie bańki. Więcej informacji na temat tej postaci choroby można znaleźć w artykule: Erozja i wrzodziejące zapalenie dwunastnicy 12.

Przyczyny zapalenia bańki dwunastnicy

Jak wspomniano powyżej, bulbit często wiąże się z zapaleniem błony śluzowej żołądka. Dlatego przyczyny tej choroby w wielu przypadkach są podobne:

  • Zakażenie Helicobacter pylori (szczególnie w przypadku niedożywienia);
  • niezdrowa dieta (przejadanie się, jedzenie suchych, ostrych, wędzonych, smażonych potraw);
  • używanie alkoholu;
  • jedzenie zbyt gorące;
  • przyjmowanie pewnych leków, zwłaszcza przeciwzapalnych, i środków chemicznych (na przykład kwasu octowego lub zasadowego).

Przypadkowe lub celowe połknięcie jakichkolwiek przedmiotów może prowadzić do ogniskowych - co oznacza: obce ciało zostaje zatrzymane w żarówce i ściśnięte ścianki, a wokół niej i wokół niej rozwija się lokalna reakcja zapalna. Przyczyną zapalenia żarówek mogą być również lamblie i robaki, zwłaszcza u dzieci.

Rzadko, 12-dwunastnicowy bulbit staje się objawem choroby Leśniowskiego-Crohna. Ta patologia może wpływać na dowolną część przewodu pokarmowego, począwszy od jamy ustnej, a kończąc na odbycie. Choroba Leśniowskiego-Crohna może zacząć się rozwijać w żarówce KDP.

Kliniczne objawy choroby

Obwód dwunastnicy przejawia się w dość niespecyficznych objawach, takich jak:

  • ból w nadbrzuszu, bardziej w lewo, który może promieniować do lewej części podbrzusza lub okolicy pępkowej;
  • uczucie mdłości, rozdęcie w żołądku;
  • gorzki lub metaliczny smak w ustach;
  • rzadko - wymioty (w ostrym zatruciu lub toksykacji można powtórzyć);
  • bóle głowy i złe samopoczucie (również w ostrym zapaleniu);
  • biegunka lub niestabilny stolec.

Bulbit charakteryzuje się objawem - pojawieniem się bólu w 1,5-2 godzin po jedzeniu iw nocy. Są to tak zwane "głodne bóle", które zmniejszają się po przyjęciu mleka lub leków zobojętniających. Jeśli bulbit występuje jako przejaw choroby Leśniowskiego-Crohna, stopień aktywności procesu zapalnego ocenia się na podstawie nasilenia objawów. Rozważ następujące wskaźniki:

  • częstotliwość biegunki,
  • intensywność bólu brzucha
  • stopień utraty wagi itp.

Na przykład, z bulbit 1 stopień aktywności, pacjent czuje się bardzo mało: biegunka występuje 3-4 razy w tygodniu, ból jest łagodny i niestały, nie ma utraty wagi.

Ważne: gdy te objawy wystąpią, należy skontaktować się z gastroenterologiem.

Metody leczenia

Terapia choroby w większości przypadków jest zachowawcza. W diagnozie leczenia ząbkowego żołądka obejmuje:

  • używanie narkotyków
  • zdrowa żywność,
  • lek ziołowy.


Bardzo rzadko wymagana jest operacja. Jest to głównie wskazane w przypadkach dużej aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna lub w przewlekłej chorobie z rozwojem powikłań, takich jak zwężenie dwunastnicy lub wrzód bulwiasty. Jeśli przyczyną zapalenia bańki jest ciało obce, można ją usunąć podczas dwunastnicy lub podczas zabiegu chirurgicznego.

Leczenie farmakologiczne

W przypadku wykrycia Helicobacterium w treści żołądka i dwunastnicy zalecana jest kombinowana terapia antybakteryjna w postaci 2-3 antybiotyków. Leki zobojętniające kwas żołądkowy, blokery receptorów H2-histaminy żołądka i inhibitory pompy protonowej mogą być stosowane jako leczenie objawowe dla powierzchownej bulwy zarówno postaci ostrych, jak i przewlekłych. Pomagają zmniejszyć kwasowość soku żołądkowego i zmniejszyć jego negatywny wpływ na błonę śluzową dwunastnicy.

W zależności od przyczyny zapalenia stosuje się również hormony (w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna), leki przeciw robakom i środki immunoregulujące (w pęcherzyku grudkowatym).

Żywność zdrowotna

Dieta z bulwiastą dwunastnicą jest najważniejszym warunkiem zdrowienia. Należy jeść często i małymi porcjami, aby nie obciążać żołądka i żonę dwunastnicy. Z diety należy wykluczyć pikantne, słone, wędzone, smażone, w skrócie, wszystko, co może podrażnić błonę śluzową żołądka i jelit. Bardzo przydatne jest stosowanie produktów mlecznych, w tym mleka pełnego. Mięso i ryby powinny wybierać odmiany niskotłuszczowe (kurczak, wołowina, królik, morszczuk, łosoś różowy).

W okresie zaostrzenia i ostrego zapalenia pokarm powinien być ciepły i mdły. Konieczne jest odrzucanie alkoholu, papierosów, napojów gazowanych, dań zimnych i gorących.

Dozwolone są następujące produkty:

  • zboża,
  • makaron,
  • biały chleb
  • warzywa i owoce,
  • galaretka, duszone owoce, słaba herbata.

Jedzenie musi być ostrożnie i powoli przeżuwane. Dieta z powierzchownym bulbitem często prowadzi do wyzdrowienia nawet bez leczenia.

Obróbka ludowa

Dobry efekt można uzyskać za pomocą roślin leczniczych. Zastosuj rumianek, nagietek, krwawnik pospolity, babkę lancetowatą, ziele dziurawca zwyczajnego i inne rośliny o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych. Leczenie środków typu bulbit folk powinno być połączone z terapią zaleconą przez lekarza prowadzącego. Poniżej kilka alternatywnych schematów leczenia.

Infusion Hypericum

Hypericum herb wziąć w ilości 2 łyżki stołowe i nalegać we wrzącej wodzie (1 szklanka) na 1-2 godziny. Weź ¼ filiżanki przed posiłkami 4 razy dziennie.

Sok z marchwi

Aby przygotować świeży sok z marchwi, należy go umyć, obrać i natrzeć na drobnej tarce, przeciśniętej przez gazę. Możesz również użyć sokowirówki. Pij sok w ¼ szklanki 40 minut przed posiłkiem 3 razy dziennie.

Sok z babki

Sok z babki można kupić w aptece. 45 ml soku zmieszać z 1 łyżeczką miodu i użyć narzędzia i 1 łyżkę stołową 3 razy dziennie.

Przebieg leczenia tymi funduszami wynosi 2 tygodnie, następnie przerwę na 10 dni i powtórzyć schemat.

Zalecenie: Przed rozpoczęciem leczenia tradycyjnymi metodami należy skonsultować się z lekarzem.

W trakcie tego artykułu zbadaliśmy, czym jest żołądek. W rzeczywistości jest to rodzaj zapalenia dwunastnicy, więc te same środki ludowej są odpowiednie dla tych patologii. Kilka przepisów na ten zabieg opisano w poniższym filmie:

Przyczyny i oznaki bulbitowania żołądka - formy choroby, objawy, diagnoza i leczenie

Kiedy ludzie chodzą do lekarza z silnym bólem brzucha, z reguły przepisują test i zapisują wykrytą patologię na zakończenie. W niektórych przypadkach przewlekły proces erozyjny występuje w dwunastnicy zwanej bulbitem żołądka - co to jest i jak go leczyć zostanie opisane poniżej.

Co to jest żołądek bulbitowy

Patologia charakteryzuje się zapaleniem bańki dwunastnicy, z tego samego powodu choroba jest również nazywana zapaleniem błoniasto-naczyniowym. Obszar zapalny jest tylko w sąsiedztwie żołądka, dlatego obecność w rozpoznaniu nazwy tego narządu jest nieprawidłowa. Wiedząc czym jest tor i jak go leczyć, należy rozumieć, że chodzi bardziej o dwunastnicę. Patologię żołądka nazywa się tylko dlatego, że w większości przypadków tej chorobie towarzyszy zapalenie żołądka.

Obie choroby mają wspólną i podobną patogenezę, często występującą ze względu na siebie nawzajem, komplikując przebieg procesów zapalnych. Zapalenie błony naczyniowej i zapalenie błony śluzowej żołądka mają podobne objawy, więc często zapalenie bańki w dwunastnicy jest ukryte, podszywając się pod atak żołądka. Te dwie choroby znacznie obniżają poziom komfortu życia danej osoby i wymagają leczenia.

Powierzchowne

Jest to jedna z form patologii rozpoznawanej u ludzi. Powierzchowny gastrobulbit charakteryzuje się tym, że ból brzucha nie jest głównym objawem. Można go określić na fibrogastroduodenoskopii, charakteryzuje się lekko obrzękniętymi fałdami błony śluzowej żołądka, jaśniejszym kolorem, rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi. Powierzchowne bulwy mogą wywoływać refluks, w niektórych przypadkach nawet w przełyku bańki. Pacjent z tą postacią zapalenia cebulekodontycznego może zauważyć następujące objawy:

  • skłonność do zaparć;
  • przewlekłe dudnienie w jamie brzusznej;
  • drażliwość;
  • kołatanie serca;
  • dreszcze;
  • nudności (rzadko);
  • ogólne złe samopoczucie;
  • stałe silne uczucie głodu.

Catarrhal

Ten typ patologii charakteryzuje się powierzchownym zapaleniem bańki, obrzękiem ściany jelita, złuszczaniem nabłonka. Catarral Bulbitt może być ropny, oślizgły, surowiczy, ten czynnik determinuje charakter wysięku. Czasami dochodzi do stopniowej zmiany wysięku podczas rozwoju bulbitowego żołądka. Najczęściej forma nieżytowa występuje w postaci ostrej i bez ropnej. Lekarze twierdzą, że taki nabłonek żołądka przebiega szybko, łatwo można go leczyć i przebiega bez efektów ubocznych.

Follicular

Ten typ zapalenia żołądkowo-dwunastniczego żołądka jest usuwany jako osobna forma, ponieważ patologia jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej na penetrację agresywnych czynników lub infekcji. Istnieje stan zapalny, wzrost ściany jelita pęcherzyków limfatycznych, który tworzy obraz kliniczny, który jest bardzo podobny do nieżytowej postaci choroby.

Erosive

Ta patologia jest często nazywana wrzodziejącym bulbitem, ponieważ na powierzchni błony śluzowej jelita tworzą się plastry erozyjne, które przekształcają się w wrzody. Ta forma patologii wymaga specjalnej uwagi i pilnej terapii, ponieważ istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia wtórnej choroby wrzodowej, pojawienia się krwawienia z jelit (jeśli dojdzie do perforacji ściany) i zapalenia otrzewnej. Ostra i przewlekła postać erozyjnej bulwy żołądka diagnozowana jest z jednakową częstotliwością. Postać erozyjna pacjenta jest trudniejsza do zniesienia, trudniej jest leczyć ten typ choroby.

Przyczyny choroby

W medycynie infekcja bakteryjna Helicobacter Pylori uważany jest za tradycyjny czynnik etiologiczny w rozwoju przewlekłych i ostrych procesów zapalnych przewodu pokarmowego. Udowodniono, że ten drobnoustrój występuje w dwunastnicy, żołądku z wrzodami i stanem zapalnym. Czy on jest przyczyną lub tylko towarzyszy tym chorobom układu pokarmowego dokładne dane do tej pory. Głównymi zaburzeniami odżywiania, które eksperci mówią, powodują rozwój bańki żołądka są:

  • nadużywanie na pusty żołądek przez palenie, alkohol;
  • pikantna, tłusta trucizna, fast food;
  • przejadanie się;
  • pocenie;
  • zawroty głowy;
  • zwiększone zmęczenie;
  • częste bóle głowy;
  • nieregularne posiłki.

Wszystkie te czynniki powodują zmiany w stanie kwasowo-zasadowym, co dodatkowo prowokuje przewlekłe, ostre procesy zapalne. Inną prawdopodobną przyczyną jest infestacja robaków, giardioza, często spotykana u dzieci, u osób z aspołecznym, marginalnym stylem życia. Rzadką, ale istotną przyczyną tej patologii żołądka jest ziarniniakowe zapalenie jelit, choroba Crohna. Pacjenci wyraźnie obserwowali naruszenia układu odpornościowego, predyspozycje genetyczne.

W chorobie Leśniowskiego-Crohna bulbit będzie jednym z wielu objawów, zespołów chorobowych, nie będzie jedynym objawem choroby. Wynika to z układowej natury patologii przewodu pokarmowego, a nie ogniskowej manifestacji. Przyczyny rozwoju Bulbit obejmują przyjmowanie pewnych leków, szkodliwych warunków pracy, pracę z agresywnymi substancjami, które mogą przedostać się do jelita.

Objawy bólu

Często choroba jest maskowana pod objawami zapalenia żołądka, jest bezobjawowa dla osoby. Z tego powodu trudno jest z czasem przedstawić wersję dotyczącą zapalenia bańki. Najbardziej charakterystyczne objawy zapalenia błono-dwunastnicy można uznać za głodny ból dwie godziny po jedzeniu w nocy. Objawy zapalenia błony śluzowej żołądka i wczesnego stadium rozwoju są bardzo podobne, dlatego diagnoza jest trudna. Wybrzuszenie żołądka - co to jest i jakie są jego objawy:

  • promieniujące do bóli cięcia pępka w jamie brzusznej;
  • poranny nieświeży oddech;
  • skurcze po lewej stronie;
  • wymioty, nudności, niestrawność.

Wszystkie te objawy powinny stanowić powód do niepokoju, przechodząc badanie w celu identyfikacji patologii. Jeśli indukowane nadkwaśne zapalenie żołądka rozwija się z refluksem żołądkowo-przełykowym, zgaga jest dodawana do powyższych objawów, rozciąganie wokół mostka, odbijanie z kwaśną zawartością. Objawy ustępują po przyjęciu leków zobojętniających kwas żołądkowy, stan pacjenta wraca do normy. Objawy te przejawiają się w wielu, ale nie oznacza to, że w 100% przypadków osoba rozwija się zapalenie błoniaste zapalenie nerwów.

Metody diagnostyczne

Żołądki są zwykle wykrywane przypadkowo podczas rutynowego badania, ponieważ objawy są maskowane jako zapalenie żołądka. Badanie krwi nie pokazuje niczego, dopóki patologia nie zostanie osiągnięta z ciężką postacią wrzodziejącą, ESR jest nieznacznie podwyższony. Rentgen nie daje też pełnego obrazu informacyjnego. Zdolność do diagnozowania choroby pojawiła się dopiero po wynalezieniu sprzętu endoskopowego.

Badania z użyciem endoskopu stały się złotym standardem w wykrywaniu chorób żołądkowo-jelitowych. Zaleca się przeprowadzanie go razem z esophagogastroscopy, co pomaga uzyskać najbardziej kompletny obraz stanu błony śluzowej żołądka, dwunastnicy, przełyku. Te metody diagnostyczne pokażą:

  • erozja;
  • obrzęk;
  • wrzody;
  • obszary zapalne;
  • krwawienie.

Elastyczny fibroskop otwiera możliwość nie tylko diagnozy patologii, ale także rozpoczęcia terapii uszkodzonego obszaru. Aby ocenić możliwe czynniki rozwojowe zapalenia żołądka, bulbit i ogólny stan kwasowo-zasadowy przewodu żołądkowo-jelitowego, przeprowadza się dzienną wartość pH-metrii. Jeśli z jakiejś przyczyny nie można wykonać endoskopii, można ją zastąpić manometrią antroduodenalną i elektrogastroenterografią.

Leczenie żołądka bulbit

Patologia jest łatwiejsza do wyleczenia, jeśli zostanie wykryta na wczesnym etapie. Istnieje kilka sposobów leczenia bulbit. Maksymalny efekt osiąga się dzięki kompleksowemu podejściu do terapii, stosowane są następujące metody:

  • leki;
  • przepisy ludowe;
  • terapia dietetyczna.

Lekarski

Aby rozpocząć leczenie lekami może być tylko po konsultacji z gastroenterologiem. Wybór leków przeprowadzany jest na podstawie przyczyny bulgoczenia, morfologicznych postaci patologii. W leczeniu można przepisać następujące rodzaje leków:

  1. Leki zobojętniające. Ta grupa dowiodła swojej skuteczności w zmniejszaniu kwasowości. Z reguły przepisywane są Gastal, Renny, Almagel, Maalox, które zmniejszają działanie drażniące, które wpływa na błonę śluzową żołądka. Mogą być również przepisane środki przeciwwydzielnicze, takie jak omeprazol i ranitydyna.
  2. Środki przeciwbólowe W przypadku ostrej postaci bulbit lekarz może przepisać No-shpu, Papaverin, Baralgin w celu zmniejszenia zespołu bólowego.
  3. W przypadku inwazji robaka przepisane będą leki przeciwrobacze (przeciwrobacze): Suramina, lewamizol.
  4. W przypadku zakażenia bakteriami, osłabienia bariery kwasu solnego, zaleca się stosowanie środków przeciwbakteryjnych. Recepta opiera się na badaniach mikrobiologicznych, laboratoryjnych.
  5. Lekkie środki uspokajające pomagają w radzeniu sobie ze stresem żołądka.

Folk

Recepty do medycyny domowej osiągnęły wysoką skuteczność w leczeniu patologii żołądkowo-jelitowych. Środki ludowe są tworzone tylko z ich naturalnych składników, więc jest dobrze połączone z tradycyjnymi lekarstwami bez ryzyka wywoływania nieprzewidzianych skutków ubocznych. Na przykład mleko ma działanie otaczające, zmniejsza stan zapalny i podrażnienie błony śluzowej żołądka. Działanie przeciwzapalne w leczeniu bulbit ma fitozbory:

  • stokrotki;
  • banan;
  • Hypericum;
  • kwiaty nagietka;
  • Islandzki mech.

Pozytywny wpływ na leczenie patologii ma świeżo przygotowany sok z marchwi, który należy pić 30 minut przed posiłkiem. Odwar i babka pomaga radzić sobie z procesem zapalnym. Wszystkie te środki na bulbit mają prawdziwy efekt leczniczy, są bezpieczne dla osoby, ale warto skonsultować się z lekarzem, aby wzajemne oddziaływanie leków nie unieważniało skuteczności leczenia. Nie zaleca się samodzielnego wyboru przebiegu terapii.

Dieta z bulwiastą dwunastnicą

Jednym z głównych kierunków w leczeniu patologii jest normalizacja odżywiania, stosowanie tylko określonego rodzaju żywności. Bardzo ważne jest, aby zrezygnować z alkoholu i palić, które mają silne działanie drażniące na błonę śluzową żołądka i przewód żołądkowo-jelitowy. Ich wpływ może znacznie pogorszyć dwunastnicę, powodując zmianę od łagodnej do ciężkiej postaci.

W przypadku ostrych ataków patologii zaleca się całkowite zrezygnowanie z jedzenia przez jakiś czas w celu zmniejszenia stanu zapalnego, obrzęku, bólu, wtedy można używać owsianki na wodzie lub odtłuszczonym mleku. Dieta z dwunastnicą bulbitową w stanie nie ostrym pozwala na stosowanie następujących produktów:

  • stosowanie produktów mlecznych: jogurt, kefir, ryazhenka, mleko, niskotłuszczowy twaróg, ser;
  • krakersy z białego chleba;
  • buliony warzywne;
  • galaretka.

Kiedy patologii żołądka z diety należy zawsze usuwać napoje gazowane, bardzo ostre potrawy, smażone potrawy i wędzone mięso. Prawidłowe odżywianie podczas bulwiastości należy obserwować przez całe życie pacjentów z predyspozycjami do rozwoju chorób żołądkowo-jelitowych. Ciało pacjenta może być w pełni odnowione, co pozwoli ci wrócić do zwykłej diety. Przykładowe menu na dzień podczas terapii brzusznej brzucha wygląda następująco:

  1. Pierwsze śniadanie - omlet na parze z marchewką.
  2. Przekąska - przecier jabłkowy, wywar z owoców dzikiej róży.
  3. Obiad - zupa z klopsikami lub gotowany ryż, galaretka.
  4. Czas na herbatę - krakersy, szklanka mleka.
  5. Kolacja - kasza gryczana, suflet rybny, sałatka z marchewki.
  6. Przekąska - herbata (słaby), pudding sucharów z puree z gruszek.
  7. Przed snem - herbata.

Wideo

Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają samodzielnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i doradzić w zakresie leczenia w oparciu o indywidualne cechy konkretnego pacjenta.

Czym jest żołądek i jak go wyleczyć

Bulbit jako diagnoza jest rzadka, choć jest to powszechna patologia przewodu pokarmowego. Ma objawy bardzo podobne do zapalenia błony śluzowej żołądka, uważane za prywatną postać zapalenia dwunastnicy, a mianowicie zapalenie odcinka opuszkowego. Obie choroby najczęściej towarzyszą sobie nawzajem. Wybrzuszenie brzucha - co to jest, jakie są jego przyczyny, objawy, leczenie?

Czym jest bullbit?

Dwunastnica (dwunastnica) jest najważniejszą funkcją w procesie trawienia. Właśnie tam docierają główne płyny trawienne - sok żółciowy i trzustkowy. Zawierają enzymy potrzebne do dalszego trawienia pokarmu w jelicie cienkim.

Najbardziej wrażliwą częścią dwunastnicy jest żarówka (bulbus) - okrągłe pogrubienie, znajdujące się tuż za zwieraczem żołądka, łączące ją z jelitem. Żarówka może ulegać stanom zapalnym z powodu nieuprawnionego dostania się do żołądka, zwłaszcza z wysoką kwasowością, przenikaniem patogennej mikroflory (bakterie Helicobacter pylori) z żołądka lub pasożytami z dróg żółciowych. To zapalenie nazywa się bulbit.

Bulbit jest zawsze drugorzędny, sama choroba jest niezwykle rzadka. Oznacza to, że zapalenie rozpoczyna się pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Jednym z najczęstszych "prowokatorów" jest zapalenie żołądka. Stąd nie do końca poprawna nazwa choroby "bulbit żołądka". W rzeczywistości zapalenie nie jest zlokalizowane w żołądku, ale niższe w przewodzie pokarmowym.

Nie wahaj się zrozumieć problemu, który Cię interesuje, pomożemy. Zadaj pytanie >>>

Specyfika bulgdu polega na tym, że można go odróżnić od innych chorób żołądkowo-jelitowych jedynie po dokładnym zbadaniu, w tym fibrogastroduodenoskopii.

Przyczyny choroby

Przyczyny zapalenia bańki są konwencjonalnie podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne.

  • Zapalenie żołądka. Chroniczne, ostre.
  • Zakażenie pasożytami (robaki i Giardia).
  • Hormonalne awarie, w szczególności z powodu dysfunkcji gruczołów nadnerczy.
  • Zmniejszona odporność.
  • Infekcje wywołane przez drobnoustroje Helicobacter pylori.

Zewnętrzne czynniki ryzyka:

  • Błędy mocy. Należą do nich niezdrowe jedzenie - ostre, solone, wędzone, smażone, a także ich nieregularne spożywanie, okresy przedłużonego poszczenia związane z dietą odchudzającą.
  • Złe nawyki - spożywanie alkoholu, palenie.
  • Długoterminowe leki, zwłaszcza antybiotyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne.
  • Częste nadmierne obciążenie emocjonalne.

U dzieci może rozwinąć się bullit z powodu kontuzji obcego obiektu w przewodzie pokarmowym.

Objawy

Ponieważ dwunastnica jest blisko spokrewniona z żołądkiem, objawy bulgoczące nie są swoiste, są charakterystyczne dla zapalenia żołądka, wrzodów i zapalenia dwunastnicy. W początkowej fazie pojawiają się następujące symptomy:

  • Dudnienie w brzuchu.
  • Głód po jedzeniu.
  • Bóle głodowe o niepewnej naturze.
  • Pojawienie się żółtego rozkwitu w języku.

Bóle są bolące lub skurcze, często pojawiają się w nocy. Zlokalizowane w okolicy nadbrzusza, podane w pępku, pod łopatką, w prawym podżebrzu. Na późniejszym etapie choroby są one połączone:

  • Belching i zgaga.
  • Kwaśny smak w ustach, zwłaszcza rano.
  • Nudności i wymioty.
  • Nieświeży oddech spowodowany zatrzymaniem jedzenia w dwunastnicy.
  • Biegunka lub zaparcie.
  • Zwiększone tworzenie się gazów i wzdęcia.

W ostrym okresie, z powodu zaburzeń trawiennych obserwuje się objawy ogólnego zatrucia organizmu: gorączka, gorączka, osłabienie mięśni, ból głowy, nadmierna potliwość, zawroty głowy.

Diagnostyka

Rozpoznanie bulbit rozpoczyna się od wyczucia w jamie brzusznej. Podczas dotykania można zauważyć napięcie przedniej ściany jamy brzusznej w okolicy nadbrzusza, któremu towarzyszy umiarkowany ból.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę za pomocą badań rentgenowskich, codzienny pomiar poziomu kwasowości soku żołądkowego, manometrię antroduodenalną. Metody te pozwalają zidentyfikować patologiczne zmiany dwunastnicy. Często występuje bulwiastość podczas bulbit - poważne naruszenie ruchliwości, może towarzyszyć obrzęk, deformacja fałd, wzrost objętości bańki.

Rodzaje bullitów

Klasyfikacja Bulbit opiera się na formie choroby i jej przejawach. Istnieją dwie formy - ostra i przewlekła. Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte w odpowiednim czasie, choroba zostanie całkowicie wyleczona i bez konsekwencji. W przeciwnym razie trwa to przewlekle, co powoduje wiele problemów dla pacjenta. Rodzaje choroby różnią się objawami, nasileniem i konsekwencjami.

Powierzchowne

Jest to jeden z najlżejszych, dobrze uleczalnych rodzajów choroby. Wywołany powierzchowny bulbit, ponieważ wpływa tylko na błonę śluzową. W tym samym czasie powstaje stan zapalny, powstaje ból i obrzęk, co utrudnia wchodzenie soków trawiennych do dwunastnicy. W rezultacie pojawia się stagnacja żółci i brak enzymów do pełnego trawienia pokarmu.

Powierzchowny bulbit ma dwie formy - ostrą i przewlekłą. Ostra forma jest najczęściej zakaźna. Dla przewlekłej charakteryzuje się zmianą okresów zaostrzeń i remisji.

Catarrhal

Catarral Bulbit jest bardziej surowym etapem długo płynącej powierzchniowej formy Bulbit. Wyróżnia go nie tylko obrzęk i stany zapalne, ale również ekspansja naczyń włosowatych na powierzchni błony śluzowej, naruszenie ruchliwości jelit, wrzucanie treści żołądkowej do przełyku (refluks), uwalnianie dużych ilości mętnego śluzu. Sezonowe zaostrzenia są typowe dla niedożywienia. Możliwe długi okres bezobjawowy. Prowokacja to zwykle ostre jedzenie, stres lub alkohol.

Erosive

W przypadku pęcherzyków erozyjnych dochodzi do głębszego uszkodzenia tkanek żarówki, aż do warstwy mięśniowej. Najczęstszą przyczyną erozji jest Helicobacter pylori w połączeniu z zapaleniem błony śluzowej żołądka. Ponadto może dojść do erozji z powodu uszkodzenia gruczołów wytwarzających sekret, neutralizujących kwas soku żołądkowego. Erozja jest podzielona na kilka typów w zależności od głębokości zmiany.

Przewlekła postać zwykle przebiega bezboleśnie, pacjent odczuwa jedynie dyskomfort po jedzeniu (uczucie pełności w żołądku). Czasami ból może pojawić się w nocy. Wielki ból jest odczuwany podczas badania palpacyjnego. Gdy żrące i krwotoczne bulwy mogą powodować domieszanie krwi do kału. W odpowiednim czasie, odpowiednim leczeniu nadżerek, rokowanie jest korzystne. W biegnących epizodach prowadzą do powstania wrzodu.

Ogniskowa

Lekarz diagnozuje "ogniskową", jeśli zmiany nie są izolowane, ale pokrywają całe odcinki błony śluzowej. Mogą rozprzestrzeniać się zarówno w kierunku jelita, jak i w kierunku żołądka. Objawy kliniczne nie są swoiste. Charakterystyczne są również wrzody trawienne i erozyjne. Postać ogniskowa może być wynikiem zaburzeń hormonalnych w organizmie. Zaostrzenia są często powodowane przez awitaminozę, przedłużony głód, ciężką dietę.

Follicular

Podczas fibrogastroduodenoskopii na wewnętrznej powierzchni bańki widoczne małe formacje guzkowe - pęcherzyki. W ten sposób naczynia limfatyczne znajdujące się w ścianie dwunastnicy reagują na stan zapalny. Czynniki sprawcze infekcji to pasożyty - robaki i giardia. Rozwój choroby przyczynia się do naruszenia higieny, obniżonej odporności, historii zapalenia błony śluzowej żołądka i błędów żywieniowych. Objawy są charakterystyczne dla wszystkich rodzajów choroby. Często występuje u dzieci w wyniku nie w pełni leczonego zapalenia żołądka. Follicular Bulbit jest dobrze uleczalny i ma korzystne rokowanie.

Leczenie leków

Leczenie bulbit wymaga zintegrowanego podejścia. Zwykle składa się z terapii lekowej, ścisłej diety i tradycyjnych metod. W zależności od rodzaju choroby stosuje się różne leki:

  1. Jeśli choroba pojawia się na tle infekcji, antybiotyki (Sumamed, Flemoxin, Klacid) są stosowane w połączeniu z gastroprotektorami (De-Nol, Novobismol) i środkami przeciwpasożytniczymi.
  2. We wszystkich przypadkach przepisuje się leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego (Nolpaz, Omez, Pariet), a także środki otaczające (Almagel, Phosphalugel, Maalox).
  3. W przypadku silnego bólu stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe (Baralgin, No-Shpu, Papaverin).
  4. Przy niewystarczającej aktywności enzymów przepisywana jest terapia substytucyjna (Creon, Festal, Mezim).

Jeśli stres stał się przyczyną choroby, do wymienionych leków dodaje się leki uspokajające i przeciwdepresyjne. W rzadkich przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, uciekają się do interwencji chirurgicznej.

Dieta

Właściwa dieta z bulbitem zapewnia sukces leczenia. W ostrej formie ilość spożywanej żywności jest ograniczona. Wszelkie ciepłe i zimne posiłki są wykluczone. Silnie przeciwwskazane produkty drażniące śluz. Rośliny strączkowe, grzyby, bogate buliony, świeży chleb, szpinak i kapusta są wyłączone z diety. Preferowana jest łatwo przyswajalna żywność.

Zabronione puszki, mocna herbata i kawa. Żywność należy parzyć lub piec w piekarniku bez dodawania oleju i przypraw. Wskazane jest podawanie go pacjentowi w postaci tłuczonych ziemniaków. Należy unikać surowego jedzenia, które może mechanicznie uszkadzać błonę śluzową. Pokarm należy przyjmować w małych porcjach 7 - 8 razy dziennie.

Jest to surowo zabronione alkohol, kawa, kakao, lemoniada, frytki.

Aby zapobiec zalecaniu:

  • Eliminacja złych nawyków.
  • Normalizacja rytmów okołodobowych.
  • Eliminacja stresujących sytuacji.
  • Terminowe badanie lekarskie.

Medycyna naturalna

Lekarze zalecają łączenie leków i leczenia domowego. Tradycyjna medycyna zgromadziła wiele receptur, doskonale pomagając radzić sobie z bulbitami.

Odzyskiwanie przyspieszy odbiór soku babki z miodem. Mieszanina nie tylko łagodzi ból i stany zapalne, ale także pomaga szybko odzyskać śluz. Napar z rumianku i mchu islandzkiego ma działanie przeciwzapalne. Goździki, wrotycz pospolity i gorzki piołun pomogą pasożytom. Brzoza (liście) jest dobrym środkiem przeciwpasożytniczym, szczególnie w połączeniu z oregano i omanem. Przydatna jest herbata z dziurawca i nalewka z propolisu. Erosive bulbit skutecznie leczy wywar z dębu.

Bulbit, zwłaszcza w ostrej formie, obniża jakość życia pacjenta. Możesz tego uniknąć, ponieważ główne czynniki ryzyka zależą od osoby. Samoleczenie jest niedopuszczalne, w zależności od wyników badania konieczna jest staranna diagnoza i recepta. Przy odpowiednim leczeniu rokowanie na całe życie jest korzystne.

Metody leczenia żołądka bulbitowego w domu

Wybrzuszenie żołądka jest ostrym zapaleniem bańki dwunastnicy. Choroba rozwija się w wyniku upośledzonej ruchliwości jelit i tworzenia sprzyjających warunków do reprodukcji patogennych mikroorganizmów. Przyczynami tego zjawiska są wrodzone wady rozwojowe, zapalenie żołądka i wiele innych czynników prowokujących.

Objawy kliniczne początkowego stadium choroby

Powierzchniowa lokalizacja bulb charakteryzuje się dużą częstością występowania wśród populacji. Jednak nie zawsze jest ono zdiagnozowane na czas ze względu na brak konkretnych objawów. Najczęściej bulbit rozwija się nie oddzielnie, ale wraz z innymi patologiami żołądkowo-jelitowymi - zapaleniem żołądka, chorobą wrzodową i innymi patologiami.

Główne objawy choroby są podobne do objawów klinicznych wrzodów żołądka i dwunastnicy. Po pierwsze - to ból, zlokalizowany w nadbrzuszu. Nieprzyjemne wrażenia różnią się intensywnością. Przeważnie inny skamlący lub spazmatyczny kurs. Ból jest głodny, to znaczy, jest pusty żołądek i po zjedzeniu trochę osłabiony.

Inne objawy to wzdęcia, nudności, niestrawność. Czasami pojawiają się wymioty.

Wizualnie kontrolując pacjenta, można zauważyć białą powłokę na języku. Palpacja okolicy nadbrzusza wykazuje bolesność i napięcie mięśni.

Aby ustalić diagnozę "bulbit", musisz zdać dodatkowy egzamin. Najdokładniejszą metodą diagnostyczną, dzięki której można zaobserwować objawy choroby podczas badania błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, jest fibrogastroduodenoskopia (FGDS).

Podczas badań endoskopowych wykrywane są ogniska zapalne w postaci obrzęków, zaczerwienień i krwotoków punktowych. Chorobie towarzyszy wytwarzanie dużych ilości śluzu. Wewnętrzna powłoka staje się bardzo wrażliwa, łatwo ją uszkodzić podczas diagnozy.

Dodatkowe metody badań obejmują radiografię żołądka i dwunastnicy. Zabieg wykonuje się za pomocą kontrastu lub bez niego, w zależności od zaleceń lekarza. Za jego pomocą można ustawić prędkość przejścia śpiączki pokarmowej z żołądka do jelita. Kiedy Bulby proces ten jest powolny. Ponadto, ta metoda pozwala na określenie dyskoordynacji perystaltyki, jej kierunku wstecznego.

W niektórych przypadkach, szczególnie gdy diagnostyka różnicowa jest konieczna w przypadku innych chorób, można wskazać pomiar impedancji przewodu pokarmowego, manometrię antroduodenalną i pH-metr w żołądku.

Oznaki nieokreślonego bulbit

Catarral Bulbit charakteryzuje się dużą częstością występowania. Wynika to z faktu, że początkowe etapy choroby są rzadko diagnozowane.

Postęp choroby prowadzi do zwiększonego bólu, który jest zlokalizowany nie tylko w nadbrzuszu, ale także daje inne części ciała - pępek i łopatkę. Uczucia są tak silne, że dochodzi do drżenia mięśni i poważnych słabości. Rozwija się głównie na pusty żołądek lub w nocy, 2-3 godziny po posiłku. Ponieważ choroba charakteryzuje się zwiększoną kwasowością, leki o właściwościach hipo kwasowych pomogą złagodzić ból. Ulga pacjenta przyczynia się do spożycia pokarmu.

Z czasem rozwija się ciężka zgaga. Nie wyklucza się częstego odbijania w wyniku refluksu. Ma stały gorzki smak, a także nieprzyjemny zapach gnijącego jedzenia z ust. Często pojawiają się nudności i wymioty, po których ból ustępuje. Przerwanie przewodu pokarmowego jest podatne na zaparcia.

Nieciężka łuk żołądka ma inne objawy, w tym nadmierne pocenie się, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i drażliwość. Prowadzi to do znacznego pogorszenia samopoczucia pacjenta, w wyniku czego upośledzona jest jego zdolność do pracy.

Podczas inspekcji przy użyciu endoskopu błona śluzowa ma jasnoczerwony kolor, przypominający oparzenie, wyraźny obrzęk naturalnych fałd. Kapilary są rozszerzone, resztkowy śluz i żółć są obecne w jamie żołądka.

Terapia lekowa choroby

Leczenie bulbit musi być wyczerpujące. Przede wszystkim należy ustalić przyczynę, która wywołała rozwój choroby i spróbować ją usunąć.

W przypadku zapalenia błony śluzowej żołądka związanego z H. pylori, podejmuje się środki w celu zwalczenia patogenu. W tym celu stosuje się specjalne środki przeciwbakteryjne - omeprazol, klarytromycynę, amoksycylinę itp. Jeśli przyczyną choroby jest inwazja robaków pasożytniczych, leczenie przeciwpasożytnicze jest przepisywane na podstawie wyników badań laboratoryjnych. Środki przeciw robakom są wybierane na podstawie rodzaju robaków.

Chorobie towarzyszy wzrost kwasowości soku żołądkowego, dlatego leki przeciwzakrzepowe są z konieczności objęte złożonym leczeniem, w tym Gastal, Renny, Maalox itp. Jednocześnie stosują leki, które mają zdolność normalizowania produkcji kwasu solnego. Leki te tworzą specjalną warstwę ochronną na powierzchni błony śluzowej żołądka, adsorbują substancję żrącą i ją usuwają. Najskuteczniejsze leki to Gaviscon, Laminal.

Aby przywrócić uszkodzoną ścianę, żołądki i dwunastnica 12 stosują środki, które wzmacniają procesy naprawcze - Methyluracil, Potassium ororat itp.

Ważną rolę w pomyślnym odzyskaniu pacjenta odgrywają leki regulujące ruchliwość jelit. Za ich pomocą można zapobiec stagnacji grudek pokarmowych we wgłębieniu dwunastnicy i tworzeniu korzystnych czynników sprzyjających rozwojowi procesu zapalnego. Są to Laktitol, Duphalac, Mukofalk, Linaklotid, itp.

Leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków na otoczkę (Almagel, Fosfalugel, De-nol i inne), a także środków ściągających (wywar z kory dębu, taniny).

Aby złagodzić syndrom bólu, należy zastosować leki przeciwskurczowe, z których najbardziej skuteczne są Baralgin i No-shpa. W niektórych przypadkach wskazane jest stosowanie leków z grupy antycholinergików, na przykład Atropina.

Delikatne jedzenie

Rola diety w skutecznym leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych jest trudna do przeszacowania. Za pomocą dobrze zaprojektowanego menu można chronić stan zapalny błony śluzowej żołądka i zapobiegać jego obrażeniom poprzez ciężką i niezdrową żywność.

Posiłki powinny być częste i ułamkowe. Musisz jeść w małych porcjach, ale w krótkich odstępach czasu. Dopuszcza się tylko jeden posiłek na raz, aby zapobiec przeładowaniu żołądka. Pamiętaj, aby przestrzegać zalecanych warunków temperatury. Jedzenie powinno być ciepłe, w każdym razie nie wolno używać zbyt gorących lub zimnych potraw. Pożądane jest, aby żywność była postrzępiona i półpłynna, która chroni błonę śluzową przed grubymi cząstkami i dobrą absorpcją składników odżywczych. Jadąc świeże owoce lub warzywa, należy dokładnie przeżuć każdy kawałek.

Dzienne menu powinno być zaprojektowane w taki sposób, aby dominowały naczynia duszone, gotowane i pieczone. Gotowanie powinno odbywać się przy minimalnym dodatku soli. Konieczne jest całkowite wyeliminowanie pikantnych, smażonych, solonych, marynowanych, kwaśnych i wędzonych.

Mocna herbata, kawa, napoje alkoholowe są zakazane. Pożądane jest ograniczenie stosowania cebuli, czosnku, roślin strączkowych i innych produktów o działaniu drażniącym. Dieta powinna być przestrzegana podczas całego kursu terapeutycznego. Błędy żywieniowe mogą ponownie wywołać zaostrzenie choroby.

Metody ludowe

Niekonwencjonalne leczenie przy pomocy ziół, roślin leczniczych i innych składników pomoże wzmocnić działanie leków i przyspieszyć powrót do zdrowia.

  1. Kora dębu. Składniki do opalania są jego częścią dzięki temu, co zostało zrobione. Chroni błonę śluzową żołądka przed wpływem różnych bodźców. Ma działanie przeciwdrobnoustrojowe. Aby przygotować napar powinien parzyć 1 łyżkę. l kora w szklance wrzącej wody i dobrze owinąć. Alternatywnie można do tego użyć termosu, który zapewni zachowanie żądanej temperatury przez wymagany czas. Narzędzie należy podać przez 6-8 godzin i przecedzić. Lek do picia 50 ml trzy razy dziennie przed posiłkami.

  • Odwar Hypericum. Działa ściągająco, łagodzi stany zapalne i łagodzi błonę śluzową żołądka, przyczynia się do jej wyzdrowienia. Aby przygotować bulion, powinno być 2 łyżki. l sucha trawa zalać 1 szklanką wrzącej wody i nalegać na godzinę. Lekarstwo na bazie Hypericum powinno wynosić 50 ml przed posiłkami.
  • Sok z marchwi Działa przeciwzapalnie, antyseptycznie i antybakteryjnie. Stymuluje produkcję specjalnych enzymów, poprawia trawienie. Musisz go wypić 30-40 minut przed posiłkiem z 50 ml 3-4 razy dziennie.
  • Nalewka z propolisu Produkty pszczelarskie od dawna znane są ze swoich unikalnych właściwości leczniczych. Propolis ma wyraźne działanie przeciwzapalne i antyseptyczne. Zmniejsza kwasowość soku żołądkowego i tworzy rodzaj błony śluzowej, chroniąc ją przed czynnikami agresywnymi. Skutecznie łagodzi skurcze i inne dolegliwości. Przyczynia się do szybkiego gojenia uszkodzeń błony śluzowej. Nalewka można kupić w aptece lub gotować samodzielnie. Aby to zrobić, zmielić 60 g propolisu i umieścić w szklanym pojemniku. Wlać 250 ml alkoholu i nalegać 7 dni w ciemności. Picie w czystej postaci jest surowo zabronione. Wcześniej należy go rozcieńczać przegotowaną wodą w ilości 150 ml płynu na 5 ml propolisu.
  • Zbiór ziół leczniczych. Konieczne jest przygotowanie naparu następujących roślin leczniczych - korzenia Althea, lukrecji, rumianku, dziurawca. Zioła mają działanie przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe i antyseptyczne. Promuj szybkie odzyskiwanie uszkodzonych komórek. Wszystkie składniki miesza się w tych samych proporcjach. Aby przygotować infuzji potrzebujesz 2 łyżki. l suchą mieszankę zalać 0,5 litra wrzącej wody i dobrze nalegać. Leczniczy eliksir należy przyjmować 50-100 ml 3 razy dziennie przed posiłkami.
  • Jeśli odczuwasz ból i inny dyskomfort w okolicy nadżebrza, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. To może być pierwszy objaw poważnej choroby. Im szybciej choroba zostanie zdiagnozowana, tym szybciej można ją wyleczyć.

    Brobit

    Bulbit - nieżytowe lub erozyjne zapalenie odcinka opuszkowego dwunastnicy. W większości przypadków czynnikiem etiologicznym bulbit jest infekcja heliobakteriami. Objawy kliniczne patologii obejmują zespół bólu o różnym nasileniu, zespół dyspeptyczny, z ciężkimi krwotokami i możliwymi wrzodami. Diagnoza bulbit opiera się na wynikach endoskopii i biopsji, pH-metrii, testach na obecność H. pylori i radiografii kontrastowej. Terapia polega na stosowaniu antybiotyków anty-helicobacter, leków zmniejszających produkcję kwasu solnego i regenerujących błonę śluzową.

    Brobit

    Bulbit - choroba zapalna błony śluzowej dwunastnicy (dwunastnicy) wraz z lokalizacją procesu patologicznego w odcinku opuszkowym. W bańce dwunastnicy otwiera wspólny przewód żółciowy, przewód trzustkowy. To w tym dziale neutralizuje kwaśną zawartość żołądka, procesy trawienia rozpoczynają się pod wpływem enzymów trzustkowych i wątrobowych. W gastroenterologii obserwuje się tendencję do zmniejszania częstości występowania żarówek zależnych od helicobacter, co jest związane ze skuteczną terapią eradykacyjną, ale częstotliwość postaci idiopatycznych (niezwiązanych z H. pylori) pozostaje wysoka. Jednocześnie powstałe komplikacje mogą zagrozić życiu pacjenta i wymagać interwencji chirurgicznej.

    Przyczyny bulbit

    Głównym powodem rozwoju bulbit jest infekcja Helicobacter pylori. Zwykle człowiek ma równowagę między czynnikami agresji a ochroną strefy żołądka i dwunastnicy. Węglany wytwarzane przez trzustkę zmniejszają kwasowość zawartości żołądka w dwunastnicy. Jeśli ta równowaga zostanie zakłócona, kwas chlorowodorowy, wątroba i enzymy trzustkowe uszkadzają błonę śluzową. Zwiększona kwasowość tworzy dogodne warunki do kolonizacji Helicobacter pylori. Są przystosowane do życia w agresywnie kwaśnym środowisku i tworzą ochronną barierę alkaliczną wokół nich. Helicobacter pylori powoduje wytwarzanie substancji prozapalnych, powodując uszkodzenie błony śluzowej. W tym samym czasie rozwija się postać erozyjna choroby, a przy braku odpowiedniego leczenia tworzą się owrzodzenia.

    Bulbit może wynikać z anatomicznych wymagań wstępnych. W normalnej dwunastnicy nie ma krezki. Czasami, z powodu upośledzonego rozwoju zarodkowego, krezka zostaje zachowana i mogą tworzyć się pętle jelitowe, w których zawartość o wysokiej kwasowości pozostaje w stagnacji bezpośrednio z żołądka. Takie warunki sprzyjają istnieniu mikroorganizmów, które przy agresywnym działaniu chemicznym prowadzą do zapalenia i erozji błony śluzowej.

    Predysponują do rozwoju czynników bulgocznikowych, które zmniejszają ochronne właściwości błony śluzowej dwunastnicy: zaburzenia odporności, poważne współistniejące choroby, uwarunkowania genetyczne, psycho-emocjonalne i konstytucyjne. Rzadziej pojawia się bulbit w chorobie Leśniowskiego i Crohna, zespole Zollingera-Ellisona i celiakii. Przyjmowanie mocnych napojów alkoholowych, nadużywanie chemicznie, mechanicznie drażniących pokarmów powoduje uraz błony śluzowej, powodując nieżytowe zapalenie. Ostra biopsja, jako lokalna postać zapalenia dwunastnicy, rozwija się wraz z zakażeniem shigellozą (czerwonka), wirusowym zapaleniem wątroby typu A i salmonellozą.

    Objawy bólu

    Objawy tej patologii zależą od postaci klinicznej. Głównym objawem jest zespół bólu, który może mieć różną intensywność. Nietoperzowy bulbit charakteryzuje się niewielkim bólem w górnej części brzucha. Z erozyjnym bulgiem ostry ból pojawia się na czczo i 10-15 minut po jedzeniu. Pacjenci zgłaszają zmniejszenie apetytu, nudności, czasami pojawiają się wymioty, przynosząc ulgę, gorzką niedomykalność i zgagę.

    Jeśli w trakcie postępu procesu erozyjnego powstają owrzodzenia i naczynia krwionośne, może pojawić się krwawienie z charakterystycznymi objawami: zespół bólowi o wysokiej intensywności, wymioty z krwią, ciężkie ogólne osłabienie; z obfitą utratą krwi możliwy jest wstrząs krwotoczny.

    Ostrej bicie, występującej na tle zatrucia pokarmowego, towarzyszy gorączka, silne nudności, częste wymioty, rozstrój złego stolca. Ogólny stan pacjenta jest znacząco zmieniony. Z powodu niewystarczającej enzymatycznej obróbki żywności występują objawy zaburzeń trawiennych. Być może uczucie dyskomfortu w żołądku, zaburzenia stolca, objawy dysbiozy.

    Bulbit diagnostyczny

    Podczas badania pacjenta określa się bladość skóry (w przypadku utraty krwi), przy czym wyczuwa się ból w okolicy brzucha. Język jest pokryty białym nalotem, z widocznymi odciskami zębów. Kliniczne i biochemiczne testy krwi ujawniają niespecyficzne zmiany naboju: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, hemoglobiny (z wariantem erozyjnym z krwawieniem), zmianę poziomu wątroby i enzymów trzustkowych. Jeśli podejrzewa się krwawienie, podaje się badanie kału dla krwi utajonej.

    Jeśli bańka rozwinęła się na tle nadkwaśnego zapalenia żołądka, pH-metria określa wzrost kwasowości soku żołądkowego, a specyficzne testy ujawniają Helicobacter pylori. W celu potwierdzenia obecności H. pylori przeprowadza się ureazowy test oddechowy, test immunoenzymatyczny, diagnostykę Helicobacter PCR i próbkę z biopsji z testu EGD.

    Istotną metodą diagnozy bulbitowej jest badanie esophagogastroduenoskopowe - badanie endoskopowe, które pozwala na wizualną ocenę stanu błony śluzowej żołądka, dwunastnicy, a zwłaszcza odcinka opuszkowego, identyfikację erozji, określenie zasięgu uszkodzenia oraz wykonanie endoskopowej biopsji w celu oceny histologicznej tkanki dwunastnicy. Często powierzchowny bulbit jest znalezieniem i jest wykrywany w postaci rozproszonego przekrwienia błony śluzowej i obrzęku.

    Przeprowadzenie badania radiograficznego jamy brzusznej za pomocą bulbu daje możliwość zidentyfikowania naruszeń topograficznego związku między żołądkiem a dwunastnicą, co ma miejsce, gdy embrionalna krezka zostaje zachowana i tworzą się pętle. Po kontrastującym w obrazie widocznym wrzodzie. Radiografia przejścia baru przez jelito cienkie pozwala na ocenę ruchliwości WPC. W tym celu prowadzona jest również manometria antroduodenalna.

    W programie diagnostycznym do bulbit można zastosować USG jamy brzusznej. Ta metoda nie pozwala bezpośrednio określić stanu dwunastnicy, umożliwia jednak badanie wątroby i trzustki.

    Leczenie Bulbit

    Kompleksowe leczenie bulbit wykonywane jest przez gastroenterologa, w przypadku powikłań - przez chirurga. Pamiętaj, aby wyznaczyć dietę. Ostry okres oznacza całkowite odrzucenie mechanicznie, termicznie i chemicznie gruboziarnistej żywności. Zalecane są potrawy płynne i puree. Posiłki powinny być ułamkowe - co najmniej 6 razy dziennie. Poza okresem zaostrzenia bulli, dieta stopniowo się rozszerza. Jednak ogólne zalecenia pacjenta muszą być nieustannie przestrzegane. Produkty z konserwantami i dodatkami chemicznymi, które podrażniają błonę śluzową i wywołują pogorszenie, powinny być wykluczone.

    Podstawą terapii lekowej jest eliminacja patogenu. W tym celu zaleca się antybiotyki anty-helikobakteryjne, inhibitory pompy protonowej i preparaty bizmutu. Środki zobojętniające kwas, M-antycholinergicy, blokery H2-histaminy są stosowane w celu zmniejszenia kwasowości soku żołądkowego. Do leczenia wad erozyjnych błony śluzowej stosuje się leki przyspieszające procesy naprawcze (olej z dzikiej róży, rokitnika zwyczajnego, dalargin) oraz środki zwiększające tworzenie się śluzu (korzeń lukrecji, karbenoksolon).

    Fizjoterapia pęcherzykowa obejmuje mianowanie magnetoterapii, elektroforezy z lekami przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi (Novocain, papaverine). Poza okresem zaostrzenia choroby pacjent powinien poddawać się zabiegowi uzdrowiskowemu z wodą mineralną dwa razy w roku. Ziołolecznictwo na bulbit obejmuje wykorzystanie opłat, w tym glistnika, rumianku, krwawnika, dziurawca, kopru włoskiego, lipy. W domu zaleca się stosowanie wody mineralnej Esentuki numer 17 i numer 4 "Borjomi".

    Chirurgiczne leczenie łuku, któremu towarzyszy powstawanie owrzodzeń, polega na przeprowadzeniu operacji vagotomii - chirurgii, której celem jest przywrócenie przywspółczulności w strefie żołądka i dwunastnicy oraz zmniejszenie produkcji kwasu solnego. Wagotomię pępkową można zastosować (w tym przypadku cały żołądek odnawia się) lub selektywną wobotomię proksymalną (strefa kwasotwórcza jest odnawiana). Chirurgia w nagłym przypadku polega na zatrzymaniu krwawienia z przewodu pokarmowego przez obcinanie lub podwiązywanie krwawiących naczyń podczas gastroduodenoskopii. Jeśli źródło krwawienia nie zostanie wykryte podczas endoskopii, wykonuje się dwunastniczkę i szew dwunastnicy.

    Prognoza i zapobieganie bulbit

    Dzięki terminowemu leczeniu wyspecjalizowanej pomocy, wyznaczeniu odpowiedniej terapii bulbitowej i eradykacji Helicobacter, prognozy są korzystne. Pacjenci powinni przestrzegać wytycznych dietetycznych, w razie potrzeby dostosować swój styl życia. Powinien przestać palić i pić alkohol.

    Zapobieganie powstawaniu bulb obejmuje terminowe leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka z obowiązkowymi testami po leczeniu potwierdzającymi zwalczenie patogenu. Nawet bez zaostrzeń konieczne jest regularne uczestnictwo w badaniach lekarskich. Wiele leków jest agresywnych wobec błony śluzowej żołądka, dwunastnicy, więc gdy bulby wszystkie leki powinny być stosowane tylko po konsultacji z lekarzem. Aby zapobiec zakażeniu Helicobacter pylori, należy przestrzegać zasad higieny żywności, ręce należy dokładnie umyć przed jedzeniem.