Wskaźnik leukocytów we krwi, ich funkcje, przyczyny odchyleń od normy

Leukocyty są kompleksem immunokompetentnych komórek znajdujących się we krwi. Stąd mogą przenikać prawie każdy organ lub tkankę i wykonywać swoje funkcje ochronne w celu wyeliminowania różnych rodzajów czynników zakaźnych. W ramach ogólnego badania krwi określa się całkowitą liczbę leukocytów i ich poszczególnych odmian o różnych właściwościach:

Ustalenie liczby leukocytów pozwala z powodzeniem monitorować aktywność układu odpornościowego - siła odpowiedzi immunologicznej jest na ogół proporcjonalna do liczby leukocytów we krwi. W związku z tym wszelkie zmiany w liczbie tych komórek układu odpornościowego automatycznie odzwierciedlają stopień pracy i gotowość do obrony organizmu.

Ponadto liczba i morfologia leukocytów pozwala diagnozować różne stany patologiczne - od zatrucia do onkologii. To dodatkowo zwiększa znaczenie tego wskaźnika badania krwi.

Norma liczby leukocytów we krwi wynosi 4,0-9,0 * 10 9 na litr.

Dlaczego poziom leukocytów we krwi?

Jak już wspomniano, jest to całkowita liczba immunokompetentnych komórek, które z kolei są podzielone na kilka odmian, różniących się zarówno budową, jak i funkcją i zadaniami w ciele. Liczba komórek w każdej frakcji leukocytów jest wskazywana jako procent całości.

Spadek całkowitej liczby leukocytów jest mniejszy niż dolna granica normy (leukopenia) może być wywołana zarówno przez spadek szybkości ich tworzenia, jak i zwiększone ich zniszczenie w krwiobiegu:

  • Zmniejszenie powstawania leukocytów jest związane z uszkodzeniem szpiku kostnego. Przyczyną tego stanu może być ekspozycja na promieniowanie jonizujące, leki cytostatyczne. Ponieważ tworzenie się leukocytów wymaga również dużej ilości energii, witamin i składników odżywczych, dlatego wraz z wyczerpaniem organizmu, postem, brakiem białka (wegetarianizmem), wskaźnik ten można również zmniejszyć. Czasami występują genetyczne formy leukopenii.
  • Zniszczenie leukocytów może wywołać niektóre wirusy, w szczególności osławiony ludzki wirus niedoboru odporności (HIV). Dlatego przy niskiej liczbie komórek układu odpornościowego w ogólnym badaniu krwi często zaleca się badanie na obecność lub brak tej infekcji.

Zwiększona liczba leukocytów (leukocytoza) występuje częściej. Taka manifestacja imponuje zwiększoną pracą układu odpornościowego, co zdarza się przy różnych rodzajach infekcji i pod wpływem wielu innych czynników. Ważny jest stopień wzrostu całkowitej liczby leukocytów:

  • Niewielki wzrost (do 12-15 * 10 9 / l) określa się po długim czasie po rozpadzie procesu zapalnego (w czasie rekonwalescencji). Jeśli historia danej osoby nie wskazuje na obecność niedawnej choroby zakaźnej, wówczas niewielka ilość zapalenia może spowodować taki obraz krwi - na przykład niezakończony, zapalny ząb, katar, przewlekłe zapalenie wewnętrznego organu w stanie remisji.
  • Znaczny wzrost liczby leukocytów (do 20 * 10 9 / l) występuje z ostrym zapaleniem, zaostrzeniem chorób przewlekłych.
  • Znaczący wzrost poziomu leukocytów (do 30 * 10 9 / l) wskazuje na proces zapalny, który bezpośrednio wpływa na narządy ochrony immunologicznej - na przykład zakaźną mononukleozę. Może również mówić o możliwym raku.
  • Niezwykle wysoka liczba leukocytów - powyżej 30-40 * 10 9 / l wskazuje na niektóre formy białaczki.

Jednak wzrost liczby komórek układu odpornościowego we krwi może również wynikać z przyczyn fizjologicznych - w ciągu dnia poziom leukocytów u zdrowego człowieka kilkakrotnie przekracza poziom 9 * 10 9 / l / l - na przykład po jedzeniu, stresie fizycznym i emocjonalnym. Dlatego ważne jest, aby prawidłowo przygotować się do badania krwi i wyeliminować czynniki prowokujące, aby zapewnić prawidłowy wynik badania.

Inną cechą badania liczby leukocytów jest potrzeba wzięcia pod uwagę wieku pacjenta - na przykład u dzieci górna granica normy wynosi 11 * 10 9 / l, a stosunek różnych typów komórek układu odpornościowego jest inny. Ponadto, gdy zmienia się całkowita liczba leukocytów, ważna wartość diagnostyczna wynika głównie z rodzaju tych komórek, które uzyskano dla tego obrazu.

Leukocyty, wraz z erytrocytami i płytkami krwi, są najważniejszymi ukształtowanymi elementami krwi, dlatego przywiązują wielką wagę do rozszyfrowania całkowitej liczby krwinek. Praktycznie każda choroba lub stan patologiczny nieodmiennie wpływa na wartość tego wskaźnika.

Białe krwinki

Leukocyty we krwi

Leukocytów, białych krwinek, komórek posiadających jądro komórkowe są 4-20 mikronów. Lokalizację na leukocytach może być podzielony na trzy pule: komórek w hematopoetycznych narządów, w których są one tworzenie, dojrzewanie i tworzy trochę luzu leukocytów; zawarte we krwi i limfie; Tkanki leukocyty, w którym wykonuje funkcje ochronne. Z kolei, leukocyty krwi reprezentowanej przez dwie próbki: pompowania, licząc w całkowitej krwi i analizę puli krawędzi lub okładzinowych do których leukocyty związanych ze ściankami naczyń, zwłaszcza postcapillary żyłek.

Liczba leukocytów

We krwi zdrowych ludzi w spoczynku, zawartość leukocytów wynosi od 4 • 10 9 do 9 • 10 9 komórek / l (4000-9000 na 1 mm 3 lub μl). Wzrost liczby leukocytów we krwi powyżej normy (więcej niż 9 • 10 9 / l) nazywa się leukocytozą, a spadek (poniżej 4 • 10 9 / l) nazywany jest leukopenią. Leukocytoza i leukopenia są fizjologiczne i patologiczne.

Fizjologiczna leukocytoza jest obserwowana u zdrowych ludzi po spożyciu pokarmu, szczególnie tych bogatych w białko ("leukocytoza" lub "redystrybucyjna"); podczas wykonywania i po pracy mięśniowej ("miogenna" leukocytoza do 20 • 10 9 komórek / l); u noworodków (również do 20 • 10 9 leukocytów / l) iu dzieci w wieku do 5-8 lat (/ 9-12 / • 10 9 leukocytów / l); w 2 i 3 trymestrach ciąży (do / 12-15 / 10 9 leukocytów / l). Patologiczna leukocytoza występuje w ostrej i przewlekłej białaczce, wielu ostrych chorobach zakaźnych i zapalnych. zawał mięśnia sercowego, rozległe poparzenia i inne stany.

Leukopenię fizjologiczną obserwuje się u mieszkańców regionu polarnego i polarników, z głodem białkowym i podczas głębokiego snu. Patologiczna leukopenia jest charakterystyczna dla niektórych infekcji bakteryjnych (tyfus, bruceloza) i chorób wirusowych (grypa, odra, itp.), Układowego tocznia rumieniowatego i innych chorób autoimmunologicznych, wywołanych lekami (cytostatycznych), toksycznych (benzen), toksycznych dla pokarmu przegryzane zboża), choroby popromienne.

Fizjologiczna leukocytoza. Leukopenia

Zwykle liczba leukocytów u dorosłych wynosi od 4,5 do 8,5 tys. Na 1 mm 3 lub (4,5-8,5) • 10 9 / l.

Wzrost liczby leukocytów nazywa się leukocytozą, a spadek - leukopenią. Leukocytoza może być fizjologiczna i patologiczna, a leukopenia występuje tylko w patologii.

Wyróżnia się następujące rodzaje fizjologicznej leukocytozy:

  • jedzenie - występuje po jedzeniu. Jednocześnie liczba leukocytów nieznacznie wzrasta (średnio o 1-3 tys. Na μl) i rzadko wykracza poza górną normę fizjologiczną. Duża liczba leukocytów gromadzi się w podśluzówce jelita cienkiego. Tutaj pełnią funkcję ochronną - zapobiegają wnikaniu obcych substancji do krwi i limfy. Leukocytoza pokarmowa ma charakter redystrybucyjny i jest dostarczana przez wprowadzanie leukocytów do krwioobiegu z depozytu krwi;
  • myogeniczne - obserwowane po wykonaniu ciężkiej pracy mięśniowej. Liczba leukocytów może wzrosnąć 3-5 razy. Ogromna liczba leukocytów podczas aktywności fizycznej gromadzi się w mięśniach. Leukocytoza miogenna ma charakter redystrybucyjny, haczykowy i prawdziwy, tak jak w przypadku hematopoezy w szpiku kostnym;
  • emocjonalny - pojawia się, gdy podrażnienie bólu ma charakter redystrybucyjny i rzadko osiąga wysoki poziom;
  • w czasie ciąży duża liczba leukocytów gromadzi się w podśluzówce macicy. Ta leukocytoza ma głównie charakter lokalny. Jego fizjologiczne znaczenie ma nie tylko zapobiegać infekcji w ciele matki, ale także stymulować kurczliwą funkcję macicy.

Leukopenia można znaleźć tylko w stanach patologicznych.

Szczególnie ciężka leukopenia może być obserwowana w przypadku uszkodzenia szpiku kostnego - ostrej białaczki i choroby popromiennej. Zmienia to funkcjonalną aktywność leukocytów, co prowadzi do naruszeń specyficznej i niespecyficznej ochrony, powiązanych chorób, często zakaźnych, a nawet śmierci.

Właściwości leukocytów

Leukocyty mają ważne właściwości fizjologiczne, które zapewniają sprawność ich funkcji: 1) rozpoznawanie sygnałów innych komórek krwi i śródbłonka przez ich receptory; 2) zdolność do aktywowania i reagowania na sygnały wielu reakcji, w tym: zatrzymywania ruchu w krwiobiegu, adhezji - przyczepiania do ściany naczynia, aktywacji ruchów amoeboidalnych, zmiany kształtu i przechodzenia przez nienaruszoną ścianę kapilarną lub żyłę. W tkankach aktywowane leukocyty przemieszczają się w miejsca uszkodzenia i uruchamiają ich mechanizmy ochronne: fagocytozę - wchłanianie i trawienie mikroorganizmów i ciał obcych, wydzielanie nadtlenku wodoru, cytokiny, immunoglobuliny, substancje sprzyjające gojeniu się uszkodzeń, itp.

Limfocyty są bezpośrednimi uczestnikami reakcji odporności komórkowej i humoralnej.

Funkcja leukocytów

Ochronne - jest niszczenie mikroorganizmów przez leukocyty przez fagocytozę lub działanie innych czynników bakteriobójczych na nich; działanie przeciwnowotworowe na komórki nowotworowe samego organizmu; działanie przeciw robakom; aktywność antytoksyczna; udział w tworzeniu różnych form odporności, a także w procesach krzepnięcia krwi i fibrynolizy.

Regeneracyjny - uwalnianie czynników leukocytowych przyczyniających się do gojenia uszkodzonej tkanki.

Regulacyjne - tworzenie i uwalnianie cytokin, wzrost i inne czynniki regulujące hemocytopoezę i odpowiedź immunologiczną.

Funkcja ochronna jest jedną z najważniejszych funkcji wykonywanych przez leukocyty. W jego realizacji każdy rodzaj białych krwinek odgrywa wyjątkową rolę. Neutrofile i monocyty są wielofunkcyjnymi komórkami: głównymi fagocytami bakterii, wirusów i innych mikroorganizmów; tworzą lub przenoszą białka układu dopełniacza, interferony, lizozym; biorą udział w hemostazie i fibrynolizie.

Fagocytozę przeprowadza się w kilku etapach: chemotaksja - fagocytia zbliżająca się do obiektu fagocytozy wzdłuż gradientu chemoatraktanta; atrakcyjność - przyciąganie leukocytów do obiektu, jego rozpoznawanie i otoczenie; pochłanianie i niszczenie (zabijanie) żywych obiektów i niszczenie (trawienie) fragmentów obiektu fagocytowanego przez enzymy lizosomalne. Fagocytoza w zdrowym ciele jest zwykle kompletna, tj. kończy się całkowitym zniszczeniem obcego obiektu. W niektórych przypadkach niekompletna fagocytoza, która nie zapewnia pełnej antybakteryjnej funkcji ochronnej. Fagocytoza jest jednym ze składników niespecyficznej odporności (odporności) organizmu na działanie czynników zakaźnych.

Eozynofile są głównymi komórkami ochronnymi przeciwko larwom pasożyta. Kompleks "Eozynofila - dopełniacz, immunoglobulina E - mastocyty" jest wyspecjalizowanym układem odpornościowym, który jest niezbędny do ochrony organizmu przed dużymi pasożytami niefagocytującymi.

Basofil produkuje chemoatraktanty dla neutrofili i eozynofili; regulują stan skupienia krwi, lokalny przepływ krwi (mikrokrążenie) i przepuszczalność naczyń włosowatych (w związku z uwalnianiem heparyny, histaminy, serotoniny); wydzielają heparynę i uczestniczą w metabolizmie tłuszczów.

Limfocyty zapewniają powstawanie i reakcje specyficznej odporności komórkowej (limfocytów T) i humoralnej (limfocyty B), jak również immunologiczny nadzór komórek ciała i odporność na przeszczep.

Wzór leukocytów

Pomiędzy liczbą poszczególnych rodzajów leukocytów zawartych we krwi, istnieją pewne proporcje, których procent jest nazywany formułą leukocytów (Tabela 1).

Oznacza to, że jeśli całkowita zawartość leukocytów zostanie przyjęta jako 100%, wówczas zawartość we krwi poszczególnych rodzajów leukocytów będzie stanowić pewną część ich całkowitej ilości we krwi. Na przykład w normalnych warunkach zawartość monocytów wynosi 200-600 komórek w 1 μl (mm 3), co stanowi 2-10% całkowitej zawartości wszystkich leukocytów równej 4000-9000 komórek w 1 μl (mm3) krwi (patrz tabela 11.2). ). W wielu stanach fizjologicznych i patologicznych często wykrywa się wzrost lub spadek zawartości pewnego rodzaju białych krwinek.

Wzrost liczby poszczególnych postaci leukocytów określa się jako neutrofilię, eozynofazę lub bazofilię, monocytozę lub limfocytozę. Zmniejszenie zawartości poszczególnych postaci leukocytów nazwano, odpowiednio, neutro, eosino, monocytoza i limfopenia.

Natura formuły leukocytów zależy od wieku osoby, warunków życia i innych warunków. W warunkach fizjologicznych u zdrowej osoby absolutna limfocytoza i neutropenia występują w dzieciństwie, począwszy od 5-7 dni życia do 5-7 lat (zjawisko "nożyczek leukocytarnych" u dzieci). Limfocytoza i neutropenia mogą rozwijać się u dzieci i dorosłych żyjących w tropikach. Limfocytozę obserwuje się również u wegetarian (z dietą głównie węglowodanową), a neutrofilia jest charakterystyczna dla leukocytozy "trawiennej", "miogennej" i "emocjonalnej". Neutrofilia i przesunięcie leukocytów w lewo obserwuje się w ostrych procesach zapalnych (zapalenie płuc, dławica piersiowa itp.) I eozynofilii w stanach alergicznych i inwazjach robaków. Pacjenci z chorobami przewlekłymi (gruźlica, reumatyzm) mogą rozwinąć się limfocytozę. Leukopenia, neutropenia i przesunięcie leukocytów w prawo z hipersegmentacją jąder neutrofili są dodatkowymi oznakami B12- niedokrwistość z niedoboru kwasu foliowego. Zatem analiza zawartości poszczególnych postaci leukocytów, ale formuła leukocytów ma ważną wartość diagnostyczną.

Tabela 1. Wzór Crocs dla dorosłej, zdrowej osoby

Całkowita liczba leukocytów

Wzrost niedojrzałych (młodych) form granulocytów we krwi wskazuje na pobudzenie leukopoezy w szpiku kostnym.

Wzrost dojrzałych postaci granulocytów (neutrofili) we krwi wskazuje na zahamowanie leukopoezy w szpiku kostnym.

Rodzaje i cechy leukocytów

Leukocyty lub białe krwinki są formacjami o różnych kształtach i rozmiarach. Zgodnie ze strukturą leukocytów dzieli się na ziarniste lub granulocyty i nie-ziarniste lub agranulocyty. Granulocyty obejmują neutrofile, eozynofile i bazofile, agranulocyty - limfocyty i monocyty. Komórki serii ziarnistej mają swoją nazwę od zdolności do wybarwienia barwnikami: eozynofile odbierają kwaśny barwnik (eozyna), bazofile - zasadowe (hematoksylina), neutrofile - obie.

Charakterystyka niektórych typów leukocytów:

  • neutrofile są największą grupą białych krwinek, stanowią 50-75% wszystkich białych krwinek. Nie więcej niż 1% krwinek białych obojętnochłonnych obecnych w organizmie krąży we krwi. Większość z nich jest skoncentrowana w tkankach. Wraz z tym występuje w szpiku kostnym rezerwa, która przewyższa liczbę krążących neutrofili o 50 razy. Ich uwalnianie do krwi występuje w "pierwszym wymaganiu" organizmu.

Główną funkcją neutrofilów jest ochrona organizmu przed mikrobami i ich toksynami, które go przedostały. Neutrofile są pierwszymi, które docierają do miejsca uszkodzenia tkanki, tj. są awanardowymi leukocytami. Ich pojawienie się w wybuchu stanu zapalnego wiąże się ze zdolnością do aktywnego poruszania się. Uwalniają pseudopodia, przechodzą przez ścianę naczyń włosowatych i aktywnie poruszają się w tkankach do miejsca inwazji drobnoustrojów. Szybkość ich ruchu osiąga 40 mikronów na minutę, co stanowi 3-4-krotność średnicy komórki. Wydajność leukocytów w tkance nazywa się migracją. Kontaktując się z żywymi lub martwymi drobnoustrojami, z rozkładającymi się komórkami własnego organizmu lub obcymi cząstkami, neutrofile fagocytują je, trawią i niszczą je kosztem własnych enzymów i substancji bakteriobójczych. Jeden neutrofil jest zdolny do fagocytowania 20-30 bakterii, ale jednocześnie może sam umrzeć (w tym przypadku bakterie nadal się namnażają);

  • eozynofile stanowią 1-5% wszystkich leukocytów. Eozynofile mają zdolność fagocytarną, ale ze względu na niewielką ilość we krwi ich rola w tym procesie jest niewielka. Główną funkcją eozynofili jest neutralizacja i niszczenie toksyn białkowych, obcych białek, kompleksów antygen-przeciwciało. Eozynofile - fagocytujące granulki bazofilów i komórek tucznych, które zawierają dużo histaminy; wytwarzają enzym histaminowy, niszcząc wchłoniętą histaminę.

W stanach alergicznych, inwazji robaków i terapii przeciwbakteryjnej zwiększa się liczba eozynofilów. Wynika to z faktu, że w tych warunkach zniszczona jest duża liczba komórek tłuszczowych i bazofilów, z których uwalniana jest duża ilość histaminy, aby zneutralizować, które eozynofile są konieczne. Jedną z funkcji eozynofilów jest wytwarzanie plazminogenu, co determinuje ich udział w procesie fibrynolizy;

  • bazofile (0-1% wszystkich leukocytów) - najmniejsza grupa granulocytów. Funkcje bazofilów wynikają z obecności w nich substancji biologicznie czynnych. Podobnie jak komórki tuczne tkanki łącznej wytwarzają histaminę i heparynę. Liczba bazofilów wzrasta w fazie regeneracyjnej (końcowej) ostrego stanu zapalnego i nieznacznie wzrasta wraz z przewlekłym stanem zapalnym. Heparynowe bazofile zakłócają koagulację krwi w zapaleniu, a histamina rozszerza naczynia włosowate, co przyczynia się do procesów resorpcji i gojenia.

Wartość bazofilów wzrasta wraz z różnymi reakcjami alergicznymi, kiedy z nich i komórek tucznych pod wpływem kompleksu antygen-przeciwciało uwalniana jest histamina. Definiuje objawy kliniczne pokrzywki, astmy oskrzelowej i innych chorób alergicznych.

Liczba bazofilów gwałtownie wzrasta wraz z białaczką, sytuacjami stresowymi i nieznacznie wzrasta wraz ze stanem zapalnym;

  • monocyty stanowią 2-4% wszystkich leukocytów, są zdolne do ruchu łodzią, wykazują wyraźną aktywność fagocytarną i bakteriobójczą. Monocyty fagocytują do 100 mikrobów, natomiast neutrofile - tylko 20-30. Monocyty pojawiają się w ognisku zapalnym po neutrofilach i wykazują maksymalną aktywność w kwaśnym środowisku, w którym neutrofile tracą aktywność. W centrum zapalenia, monocyty fagocytują drobnoustroje, a także martwe leukocyty, uszkadzają komórki zapalnej tkanki, oczyszczają ognisko zapalne i przygotowują je do regeneracji. W tej funkcji monocyty nazywane są "wycieraczkami".

Krążą do 70 godzin, a następnie migrują do tkanek, gdzie tworzą rozległą rodzinę tkankowych makrofagów. Oprócz fagocytozy makrofagi biorą udział w tworzeniu swoistej odporności. Absorbując obce substancje, przetwarzają je i tłumaczą na specjalny związek - immunogen, który wraz z limfocytami tworzy swoistą odpowiedź immunologiczną.

Makrofagi biorą udział w procesach zapalnych i regeneracyjnych, metabolizmie lipidów i żelaza, mają działanie przeciwnowotworowe i przeciwwirusowe. Wynika to z faktu, że wydzielają lizozym, interferon, czynnik fibrogenny, który wzmaga syntezę kolagenu i przyspiesza tworzenie włóknistej tkanki;

  • Limfocyty stanowią 20-40% białych krwinek. Dorosły zawiera 10 12 limfocytów o łącznej masie 1,5 kg. Limfocyty, w przeciwieństwie do wszystkich innych leukocytów, mogą nie tylko przenikać do tkanek, ale także powracać do krwi. Różnią się od innych leukocytów tym, że żyją nie przez kilka dni, ale przez 20 lat i dłużej (niektóre - przez całe życie człowieka).

Leukopoeza

Leukopoeza to proces powstawania, różnicowania i dojrzewania leukocytów krwi obwodowej. Wyróżnia mislopoez i limfopoezę. Mielopoeza to proces powstawania i różnicowania w czerwonym szpiku kostnym granulocytów (neutrofile, bazofile i eozynofile) i monocytów z PSGC. Limfopoeza to proces tworzenia się limfocytów w czerwonym szpiku kostnym i narządach limfatycznych. Rozpoczyna się od utworzenia limfocytów B i limfocytów T w grasicy i innych pierwotnych narządach limfatycznych od PGSK, a kończy się różnicowaniem i rozwojem limfocytów po ekspozycji na antygeny w drugorzędowych narządach limfoidalnych - śledzionie, węzłach chłonnych i tkance limfatycznej przewodu pokarmowego i drogi oddechowe. Monocyty i limfocyty są zdolne do dalszego różnicowania i recyklingu (krew → płyn tkankowy → chłonka → krew). Monocyty mogą przekształcić się w makrofagi tkankowe, osteoklasty i inne formy, limfocyty - w komórki pamięci, komórki pomocnicze, komórki plazmatyczne itd.

W regulacji powstawania leukocytów ważną rolę odgrywają produkty niszczenia leukocytów (leukopoetyny), które stymulują komórki mikrośrodowiska komórek PSGC - T, makrofagów, fibroblastów i komórek śródbłonka szpiku kostnego. W odpowiedzi komórki mikrośrodowiska tworzą szereg cytokin, wzrost i inne czynniki wczesnego działania, które stymulują leukopoezę.

Tworzenie leukocytów jest również regulowane przez działanie czynników, które stymulują i hamują leukopoezę pewnych postaci leukocytów. Sygnały aktywowanych leukocytów krwi odgrywają wiodącą rolę w regulowaniu powstawania poszczególnych postaci leukocytów. Na przykład neutrofilowe leukocyty są aktywowane przez infekcję bakteryjną lub wirusową i tworzą z tym GM-CSF, IL-3, niezbędną do stymulowania tworzenia większej ilości krwinek obojętnochłonnych w czerwonym szpiku kostnym. Eozynofile i bazofile aktywowane podczas infekcji pasożytniczych IL-5, IL-3, GM-CSF, które są niezbędne do stymulacji powstawania większej liczby eozynofilów i bazofilów w czerwonym szpiku kostnym. Aktywowane monocyty tworzą M-CSF, limfocyty B - IL-1,4,5,6,7 itd.

Katecholaminy (oba hormony rdzenia nadnerczy i neuroprzekaźniki części współczulnej ANS) biorą udział w regulacji leukopoezy. Stymulują mielopoezę i powodują leukocytozę z powodu mobilizacji warstwy ciemieniowej neutrofili.

Grupa E prostaglandyn, keylony (specyficzne tkankowo inhibitory wytwarzane przez neutrofile), interferony hamują tworzenie granulocytów i monocytów. Hormon wzrostu powoduje leukopenię (z powodu hamowania tworzenia się neutrofili). Glukokortykoidy powodują inwolucję grasicy i tkanki limfoidalnej, a także limfopenię i eozynopenię. Hemopoeza z granulocytów jest hamowana przez keylon, laktoferynę tworzoną przez dojrzałe granulocyty. Powodować leukopenię wielu substancji toksycznych, promieniowanie jonizujące.

Ważnym warunkiem prawidłowej leukopozy jest spożycie wystarczającej ilości energii, białka, niezbędnych kwasów tłuszczowych i aminokwasów, witamin, pierwiastków śladowych.

G-CSF, inne cytokiny i czynniki wzrostu są stosowane do kontroli leukopoezy i procesów różnicowania komórek macierzystych podczas ich przeszczepiania do celów terapeutycznych i hodowli sztucznych narządów i tkanek.

Leukocyty wzrosły we krwi

Informacje ogólne

Leukocyty - co to jest?

Odpowiedź na pytanie "czym są leukocyty?" Nie jest tak prosta, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Mówiąc najprościej, białe krwinki to białe krwinki, które biorą udział w ochronie organizmu przed bakteriami, wirusami i innymi szkodliwymi czynnikami. Pojęcie to obejmuje również heterogenną grupę różniącą się morfologią i znaczeniem komórek krwi, połączoną oznakami obecności jądra i braku koloru.

Za co odpowiedzialne są leukocyty?

Główną funkcją białych krwinek jest swoista i niespecyficzna ochrona przed wszystkimi typami czynników chorobotwórczych oraz udział w realizacji pewnych procesów patologicznych, to znaczy, że są one odpowiedzialne za "ochronę" organizmu.

Wszystkie typy leukocytów mogą aktywnie poruszać się i przenikać przez ścianę naczyń włosowatych do przestrzeni międzykomórkowej, gdzie pochłaniają i trawią obce czynniki. Jeśli istnieje wiele takich czynników przenikanych do tkanek, wtedy leukocyty, wchłaniając je, znacznie zwiększają się i rozkładają. Jednocześnie uwalniane są substancje, które wywołują miejscową reakcję zapalną, która objawia się obrzękiem, wzrostem temperatury i przekrwieniem ogniska zapalnego.

Gdzie żyją ludzie i ile leukocytów żyje?

Pełniąc funkcję ochrony ciała, umiera duża liczba białych krwinek. Aby utrzymać stałą ilość, są one stale tworzone w śledzionie, szpiku kostnym, węzłach chłonnych i migdałkach. Białe krwinki żyją, zwykle do 12 dni.

Gdzie są niszczone leukocyty?

Substancje uwalniane podczas niszczenia białych krwinek przyciągają inne białe krwinki do obszaru wprowadzania obcych czynników. Niszcząc te ostatnie, jak również uszkodzone komórki ciała, białe krwinki giną masowo. Ropa obecna w stanach zapalnych tkanek to nagromadzenie zniszczonych białych krwinek.

Jakie są jeszcze nazwy białych krwinek?

Istnieją 3 główne synonimy opisanych komórek w literaturze: białe krwinki, białe krwinki i leukocyty. Klasycznie są one podzielone na granulocyty i agranulocyty. Pierwszymi są eozynofile, neutrofile i bazofile, a te ostatnie to limfocyty i monocyty.

Wskaźnik leukocytów we krwi

Ile leukocytów powinna mieć zdrowa osoba?

Szybkość zliczania krwinek białych mierzy się w jednostkach (tj. Komórkach) na litr krwi. Powinieneś również zrozumieć, że zawartość leukocytów nie jest stała, ale zmienia się w zależności od stanu ciała i pory dnia. Na przykład stężenie leukocytów zwykle nieznacznie wzrasta po jedzeniu, wieczorem, po stresie fizycznym i psychicznym.

Częstość występowania leukocytów we krwi u osób dorosłych w wieku powyżej 16 lat wynosi 4-9 · 10 9 / l. Biorąc pod uwagę ilość krwi w ciele dorosłego, można powiedzieć, że krąży tam od 20 do 45 miliardów białych krwinek.

Jaka jest szybkość leukocytów we krwi mężczyzn?

Dla prawidłowego poziomu leukocytów u mężczyzn zakłada się powyższą wartość (dokładniej leukocyty 4.4-10). W ciele mężczyzn liczba leukocytów podlega znacznie słabszym fluktuacjom niż w innych grupach pacjentów.

Ile wynosi liczba białych krwinek u kobiet?

U kobiet wskaźnik ten jest bardziej zmienny, a leukocyty 3,3-10 · 10 9 / l są przyjmowane standardowo. Na rysunkach tego wskaźnika fluktuacje są możliwe w zależności od fazy cyklu miesiączkowego i stanu tła hormonalnego.

Prawidłowa liczba białych krwinek u kobiet w ciąży

Wiadomo, że wiele parametrów krwi u kobiet w ciąży ulega zmianie, dlatego uważa się, że wartość ta jest zawyżona dla zwykłych pacjentów jako norma dla leukocytów. Tak więc, według różnych autorów, wzrost liczby leukocytów do 12-15 · 10 9 / l nie powinien wywoływać zaniepokojenia i jest fizjologiczny dla danego stanu.

Wskaźnik leukocytów we krwi dziecka

Stawka opisana w tej części wskaźnika dla dzieci zależy od wieku.

Wzór leukocytów

Badanie krwi oblicza także procent różnych rodzajów białych krwinek. Wartości bezwzględne komórek zaznaczono dodatkowo skrótem "abs".

Klasyfikacja leukocytów w grupy

U zdrowej osoby formuła leukocytów wygląda następująco:

  • kłute neutrofile - 1-6%;
  • segmentowane neutrofile - 47-72%;
  • eozynofile - 0,5-5%;
  • bazofile - 0,1%;
  • limfocyty - 20-37%;
  • monocyty - 3-11%.

U dzieci, w procesie rozwoju, występują 2 tak zwane "nakładki" formuły leukocytów:

  • pierwszy w wieku 5 dni, kiedy stosunek limfocytów / krwinek obojętnochłonnych z 20% / 60% zmienia się w 60% / 20%;
  • drugi w wieku 4-5 lat, gdy występuje odwrotny krzyż do stosunku limfocytów / neutrofilów 20% / 60%, po czym zawartość i proporcje tego stosunku powinny odpowiadać dorosłym.

Leukocytoza - co to jest?

"Co to jest leukocytoza" i "leukocytoza - co to jest?" Są to najczęstsze prośby o tematy hematologiczne w Internecie. Tak więc leukocytoza jest stanem charakteryzującym się wzrostem bezwzględnej liczby leukocytów w litrze krwi ponad ustalony wskaźnik fizjologiczny. Należy rozumieć, że wzrost liczby leukocytów we krwi jest zjawiskiem względnym. Interpretując pełną morfologię, należy wziąć pod uwagę płeć, wiek, warunki życia, dietę i wiele innych wskaźników. U dorosłych pacjentów nadmiar liczby leukocytów o ponad 9 · 10 9 / l uważany jest za leukocytozę.

Podwyższone białe krwinki - co to znaczy?

W prostych słowach leukocytoza wskazuje na obecność procesu zapalnego w organizmie. Powody, dla których leukocyty we krwi są zwiększone, aby odpowiednio mieć charakter fizjologiczny i patologiczny, a leukocytoza jest fizjologiczna i patologiczna.

Fizjologiczne (co nie wymaga leczenia) podwyższony poziom leukocytów we krwi może wystąpić z następujących powodów:

  • ciężka praca fizyczna;
  • spożycie pokarmu (zdolne do "zepsucia" badania krwi, z którego zwiększona liczba białych krwinek po posiłku może osiągnąć wartość 12 · 10 9 / l);
  • nawyki żywieniowe (leukocytoza pokarmowa może również wystąpić, gdy w diecie przeważają produkty mięsne, których niektóre składniki postrzegają jako obce przeciwciała - oznacza to, że leukocyty będą podwyższone we krwi z powodu rozwoju odpowiedzi immunologicznej);
  • ciąża i poród;
  • branie ciepłych i zimnych kąpieli;
  • po szczepieniu;
  • okres przedmiesiączkowy.

Zwiększony poziom leukocytów we krwi o charakterze patologicznym wymaga badania lub, co najmniej, ponownej analizy po 3-5 dniach w celu wyeliminowania błędu zliczania. Jeśli leukocyty we krwi są podwyższone, a przyczyny fizjologiczne są wykluczone, wzrost liczby wskazuje na obecność jednego lub więcej z następujących stanów:

  • choroby zakaźne (zapalenie opon mózgowych, sepsa, zapalenie płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne);
  • choroby zakaźne z uszkodzeniem komórek odpornościowych (komórki zakaźne lub mononukleoza);
  • różne choroby zapalne wywołane przez mikroorganizmy (zapalenie tkanki łącznej, zapalenie otrzewnej, ropnia, martwica paznokci, zapalenie wyrostka robaczkowego, zakażone rany - są to najczęstsze przyczyny zwiększenia wskaźnika we krwi);
  • zaburzenia zapalne pochodzenia niezakaźnego (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów i inne);
  • zawał mięśnia sercowego, płuca i inne narządy;
  • rozległe oparzenia;
  • nowotwory złośliwe (leukopenia jest możliwa w obecności przerzutów nowotworowych do szpiku kostnego);
  • duża utrata krwi;
  • choroby rozrostowe hematopoezy (na przykład białaczka, gdy krwinki białe są powiększone do 100 · 109 / l i więcej);
  • splenektomia;
  • śpiączka cukrzycowa, mocznica.

Ponadto, gdy istnieje wiele leukocytów we krwi, oznacza to, że w rzadkich przypadkach można podejrzewać zatrucie aniliną lub nitrobenzenem. Wiele białych krwinek pojawia się w początkowej fazie choroby popromiennej.

Istnieje wiele niedostatecznie zbadanych stanów ludzkiego ciała, w których leukocyty się zwiększają, ESR, a temperatura ciała nieznacznie wzrasta. Po krótkim czasie wskaźniki te stają się normalne. Te nienormalne stany nie mają żadnych widocznych objawów.

Przyczyny podwyższonych leukocytów we krwi kobiet

U kobiet, jak wspomniano wcześniej, istnieje o wiele więcej przyczyn fizjologicznych, aby poziomy leukocytów były wyższe od prawidłowych. Co to znaczy? Faktem jest, że parametry hematologiczne u kobiet są znacznie bardziej dynamiczne i podlegają zmianom. Najczęściej fizjologiczny wzrost wskaźnika obserwuje się w okresie przedmiesiączkowym i podczas ciąży, jednak po porodzie spada do wartości prawidłowych. Pozostałe przyczyny leukocytozy u kobiet są identyczne z opisanymi powyżej.

Podwyższone leukocyty podczas ciąży

Współczynnik zajścia w ciążę opisanego wskaźnika jest, według różnych autorów, do 15 lub nawet 18 · 10 9 / l. Leukocytoza podczas ciąży jest dość powszechna, odzwierciedlając reakcję układu odpornościowego na matkę na fakt obecności płodu. Jeśli leukocyty są podwyższone w czasie ciąży, stan pacjenta powinien być uważnie monitorowany, ze względu na zwiększone ryzyko przedwczesnego porodu. Nie należy też zapominać o "tradycyjnych" przyczynach leukocytozy: zapaleniach, infekcjach i chorobach somatycznych. Leukocyty, podwyższone po porodzie, zwykle powracają do normy w ciągu 2-4 tygodni.

Wysokie leukocyty u dziecka

Ogólnie rzecz biorąc, w pediatrii uważa się, że jeśli badanie krwi wykazało leukocyty 14 · 10 9 / l u zdrowego pacjenta, warto jest zaalarmować, zaplanować drugą analizę i sporządzić plan badań. Powody, dla których leukocyty we krwi są podwyższone u dziecka, mogą być różne, dlatego pacjenci w tej kategorii powinni zawsze być ponownie testowani.

Najczęstsze powody, dla których dziecko przeceniło leukocyty, to obecność infekcji wieku dziecięcego (w tym elementarnego ARI, gdy liczba krwinek zmienia się na kilka dni po wyleczeniu), głównie o charakterze bakteryjnym.

Są również wysokie u dziecka z innymi chorobami (które są częstsze u dzieci niż u dorosłych), na przykład białaczka (powszechny "rak krwi") i młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów. Przyczyny opisanego zjawiska u noworodków opisano poniżej.

Wysokie leukocyty u noworodków

Jeśli leukocyty są podwyższone u noworodków, nie zawsze jest to objaw choroby (np. Wzrost stężenia bilirubiny). Ich prawidłowy poziom we krwi tuż po urodzeniu może osiągnąć wartość 30 · 109 / l. Jednak w pierwszym tygodniu powinien gwałtownie spadać. Pytania dotyczące zwiększania liczby leukocytów u noworodka (niemowlęcia) powinny być rozwiązywane przez doświadczonego neonatologa.

Objawy leukocytozy

Leukocytoza u dzieci i dorosłych, leukocytoza u noworodków i kobiet w ciąży nigdy nie powoduje charakterystycznych oznak zmian w dobrostanie i nie może być wykryta podczas badania instrumentalnego. Umiarkowana leukocytoza sama w sobie jest objawem i bez badania anamneza, badanie przez ekspertów, cel badań, nie ma dużego znaczenia klinicznego.

Jak zmniejszyć i jak podnieść białe krwinki

Często pacjenci są zainteresowani tym, jak szybko obniżyć lub jak szybko zwiększyć leukocyty we krwi. Jednocześnie w Internecie można znaleźć wiele bezużytecznych, a czasem niebezpiecznych dla zdrowia metod zwiększania lub zmniejszania poziomu leukocytów za pomocą środków ludowych.

Ważne jest, aby zrozumieć: podwyższony lub podwyższony poziom leukocytów nie wymaga pilnej redukcji do normy, konieczne jest kompleksowe, dokładne zbadanie pacjenta i poszukiwanie przyczyn tego zjawiska. A gdy przyczyna zostanie wyeliminowana (wyleczona), liczba leukocytów powróci do normy.

Niskie białe krwinki - co to znaczy?

Jeśli we krwi jest niewiele leukocytów, oznacza to, że liczba białych krwinek spadła poniżej 4000 w 1 mm3 (w tym zarówno granulocyty, jak i agranulocyty), zwana leukopenią.

Wskaźnik liczby leukocytów we krwi

Bez względu na to, czy leukocyty są zmniejszone u kobiet, czy u mężczyzn, przyczyny tego zjawiska nie mają różnicy płci. Możliwe są następujące przyczyny niskiego poziomu tego wskaźnika:

  • uszkodzenie komórek szpiku kostnego za pomocą różnych środków chemicznych, w tym leków;
  • hipoplazja lub aplazja szpiku kostnego;
  • brak niektórych witamin i mikroelementów (żelazo, kwas foliowy, witamina B12 i miód B1);
  • narażenie na promieniowanie i chorobę popromienną;
  • ostra białaczka;
  • mielofibrosis;
  • hipersplenizm;
  • plazmocytoma;
  • zespoły mielodysplastyczne;
  • niedokrwistość złośliwa;
  • przerzuty guza do szpiku kostnego;
  • dur brzuszny i dur paratyfuzowy;
  • sepsa;
  • transport wirusów opryszczki typu 7 i 6;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • kolagenoza;
  • przyjmowanie leków (sulfonamidy, szereg antybiotyków, tyreostatyki, NLPZ, cytostatyki, leki przeciwpadaczkowe i doustne leki przeciwskurczowe).

Ponadto, gdy leukocyty są poniżej normy, oznacza to, że pacjent powinien wykluczyć choroby tarczycy.

Jeśli krwinki białe mają niską zawartość we krwi dziecka, może to być objaw grypy, malarii, duru brzusznego, odry, brucelozy, różyczki lub wirusowego zapalenia wątroby. W każdym razie leukopenia jest poważnym zjawiskiem, które wymaga pilnej analizy przyczyn.

Podwyższone białe krwinki w rozmazie u kobiet, przyczyny

Leukocyty zwykle w wymazie z cewki moczowej nie przekraczają 10 jednostek w polu widzenia, od szyjki macicy - nie przekraczają 30 jednostek, z pochwy - nie przekraczają 15 jednostek.

Leukocyty w moczu są zwiększone, przyczyny

Normalna zawartość białych krwinek w moczu mężczyzn wynosi 5-7 jednostek w polu widzenia, u kobiet - 7-10 jednostek w polu widzenia. Zwiększenie zawartości leukocytów w moczu powyżej określonej wartości nosi nazwę leukocyturii w medycynie. Może to być spowodowane nieprzestrzeganiem zasad higieny osobistej, a także poważnych chorób (chorób zapalnych układu moczowo-płciowego, kamicy moczowej, gruźlicy, guzka nerki, tocznia rumieniowatego układowego i innych).

Neutrofile wzrosły

Prawidłowa liczba neutrofilów w badaniu krwi to:

  • dla układacza 1-6% (lub 50-300 · 10 6 / lw wartościach bezwzględnych);
  • dla segmentacji 47-72% (lub 2000-5500 · 10 6 / lw wartościach bezwzględnych).

Neutrofilia - co to jest?

Stan, w którym występuje wzrost liczby krwinek białych obojętnochłonnych we krwi, nazywa się neutrofilią. Może występować w zapalnych ropnych procesach, ostrych chorobach zakaźnych, ukąszeniach owadów, zawale mięśnia sercowego, po ciężkiej utracie krwi i fizjologicznej leukocytozie.

Neutrofile są podwyższone u dorosłych i dzieci

Ogólnie, przyczyny rozwoju opisanego stanu są podobne u osób w każdym wieku. Wiadomo również, że ciężka neutrofilia charakteryzuje się z reguły infekcją bakteryjną. Tak więc, jeśli we krwi wykryto podwyższone neutrofile, oznacza to, że:

  • podwyższony poziom neutrofilów kłutych u osoby dorosłej lub dziecka wskazuje na łagodną infekcję lub stan zapalny;
  • w przypadku powikłań ropno-septycznych obserwuje się neutrofile kłute z wykryciem metamielocytowego tła ogólnej leukocytozy;
  • neutrofile ujawniające młode leukocyty (promielocytów, mielocytów, mieloblastów) i brak eozynofili wskazują na ciężki przebieg chorób septycznych i zakaźnych i mogą pogorszyć rokowanie pacjenta;
  • przyczyny podwyższonych jądrowych neutrofili z pojawieniem się dużej liczby zniszczonych, segmentowanych postaci wskazują na hamowanie aktywności szpiku kostnego spowodowanej ciężkimi chorobami zakaźnymi, zatruciem endogennym lub innymi przyczynami;
  • pojawienie się neutrofilów z hipersegmentacją może być spowodowane nie tylko przez chorobę popromienną lub złośliwą niedokrwistość, ale w rzadkich przypadkach jest obserwowane u praktycznie zdrowych pacjentów;
  • zwiększenie segmentacji postaci eozynofilii (skurcz neutrofilowy) jest charakterystyczne dla przewlekłych procesów zapalnych, chorób mieloproliferacyjnych i ostrych infekcji.

Zwiększona liczba krwinek białych obojętnochłonnych we krwi podczas ciąży

Stan, gdy neutrofile są abs. zwiększony umiarkowanie, to znaczy do 10 000 · 10 6 / l u ciężarnej może być interpretowany (z zastrzeżeniem warunków patologicznych) jako wariant normy, nazywany ciężarną neutrofilią. Powstaje w wyniku reakcji układu odpornościowego na proces wzrostu płodu i charakteryzuje się zwiększoną zawartością granulocytów pasmowych. Kiedy neutrofilia u kobiet w ciąży musi być monitorowana, konieczne jest regularne wykonywanie ogólnego badania krwi, ponieważ zmiany te mogą również sygnalizować ryzyko przedwczesnego porodu.

Neutrofile obniżyły się

Neutropenia to stan, w którym neutrofile we krwi zmniejszają się do 1500 · 10 6 / l i mniej. Jest bardziej powszechny w przypadku infekcji wirusowych. Neutropenia jest zwykle związana z różyczką, zapaleniem wątroby, świnką, zakażeniem adenowirusem, różyczką, wirusami grypy, Epstein-Barr, Koksaki oraz rickettsią i grzybami. Opisany stan występuje również w chorobie popromiennej, leczeniu cytostatykami, niedokrwistości aplastycznej i niedoboru B12, agranulocytozie.

Bazofile wzrosły

Normalna liczba bazofilów w badaniu krwi wynosi 0,1% (0-65 · 10 6 / lw wartościach bezwzględnych). Komórki te biorą czynny udział w reakcji alergii i rozwoju procesu zapalnego, neutralizacji trucizn z ukąszeń owadów i innych zwierząt oraz regulują krzepnięcie krwi.

Bazofile powyżej normy - co to znaczy?

Basophilia jest wzrostem liczby bazofilów powyżej normy. Przyczyny wzrostu liczby granulocytów zasadochłonnych u osoby dorosłej i przyczyny wzrostu liczby granulocytów zasadochłonnych u dziecka nie mają zasadniczych różnic i różnią się jedynie częstością występowania w różnych grupach wiekowych pacjentów.

Tak więc wzrost liczby bazofilów występuje w następujących chorobach:

  • choroby krwi (czerwienica prawdziwa, przewlekła białaczka szpikowa, ostra białaczka, limfogranulomatoza);
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy, przewlekłe choroby zapalne przewodu pokarmowego;
  • przewlekłe zapalenie zatok;
  • obrzęk ślinowy;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • reakcje alergiczne;
  • Choroba Hodgkina;
  • leki przeciwtarczowe, estrogeny.

Bazofile obniżone, przyczyny basopenii

Stan, w którym niewiele leukocytów we krwi (do 0,01 · 10 6 / l) nazywa się basopenia. Powody, dla których niewiele jest bazofilów we krwi może być:

  • nadczynność tarczycy;
  • ostre infekcje;
  • owulacja, ciąża;
  • Choroba Cushinga;
  • przyjmowanie kortykosteroidów;
  • silny stres.

Monocytoza

Monocytoza to stan, w którym monocyty są podwyższone we krwi dorosłego lub dziecka. Podwyższone monocyty u dorosłych (norma wynosi 90-600 · 10 6 / l lub 3-11% w formule leukocytów) lub dziecko można wykryć w następujących schorzeniach:

  • sarkoidoza, bruceloza, kiła, gruźlica, wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • infekcje i okres powrotu do zdrowia po ostrych infekcjach;
  • ostra białaczka typu monocytowego i mielomonocytowego, szpiczaka, choroby mieloproliferacyjne, limfogranulomatoza;
  • zapalenia wsierdzia, reumatoidalnego zapalenia stawów, układowego tocznia rumieniowatego, guzkowatego zapalenia tętnic;
  • zatrucie tetrachloroetanem lub fosforem.

Monopenia

Monopenia to odwrócony stan monocytozy: spadek monocytów jest poniżej normy. Może wystąpić z następujących powodów:

  • białaczka włochatokomórkowa;
  • niedokrwistość aplastyczna;
  • infekcje pyogeniczne;
  • interwencje operacyjne;
  • poród;
  • stres;
  • warunki wstrząsów;
  • leczenie glikokortykosteroidami.

Zmiany w poziomie eozynofilów we krwi

Komórki te odgrywają ważną rolę w rozwoju i tłumieniu reakcji alergicznych: od elementarnego przekrwienia nosa (alergiczny nieżyt nosa) po wstrząs anafilaktyczny. Wzrost liczby eozynofilów w badaniu krwi nazywa się eozynofilią, a zmniejszenie ich liczby nazywa się eozynofią.

Poziom eozynofili we krwi

Eozynofilia występuje z dość obszerną listą chorób, w tym z:

  • alergie na astmę oskrzelową;
  • guzy;
  • infekcja pasożytnicza;
  • Choroba Hodgkina;
  • przewlekła białaczka szpikowa;
  • szkarlatyna;
  • leczenie antybiotykami, sulfonamidami lub PAS.

W większości przypadków zmniejszenie liczby eozynofilów poniżej normy jest związane ze zwiększoną aktywnością adrenokortykoidów, co prowadzi do opóźnienia eozynofilów w tkankach szpiku kostnego. Obecność eozynopenii w okresie pooperacyjnym pokazuje, jak trudny jest stan pacjenta.

Zmiany w poziomie limfocytów we krwi

Wzrost zawartości limfocytów (limfocytozy) obserwuje się, gdy:

  • astma oskrzelowa;
  • przewlekła choroba popromienna;
  • koklusz, gruźlica;
  • tyreotoksykoza;
  • narkomania;
  • po splenektomii;
  • przewlekła białaczka limfatyczna.

Limfopenia występuje w następujących przypadkach:

  • zniekształcenia układu limfatycznego;
  • powolna limfopoeza;
  • przyspieszone niszczenie limfocytów;
  • agammaglobulinemia;
  • grasiczak;
  • białaczka;
  • niedokrwistość aplastyczna;
  • rak, mięsak limfatyczny;
  • Choroba Cushinga;
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • leczenie kortykosteroidami;
  • Pomoce;
  • gruźlica i inne choroby.

Wniosek

Jeśli rozwinęła się leukocytoza, ważne jest, aby pamiętać, że nie jest to choroba, ale wskaźnik procesu patologicznego, po usunięciu którego testy wracają do normy. Aby tego dokonać, nie należy interpretować wskaźników samodzielnie, ale należy skontaktować się z doświadczonym specjalistą (na początek z terapeutą) w celu przypisania kompleksowego badania i prawidłowej diagnozy.